Theepot

Ik had me vooraf iets anders voorgesteld bij ‘uitwaaien op Vlieland’ dan te veranderen in een menselijke vlieger. Dat is wat er gebeurt als je in een stormbui op de fiets boodschappen doet met je regenponcho aan. Toen ik de dodemansrit naar ons vakantiehuisje had overleefd, checkte ik het weerbericht. In heel Nederland voorspelde het KNMI een dun laagje sneeuw. Vanwege het zeeklimaat ging het op Vlieland het gehele weekend keihard regenen. Ik besloot om de rest van het weekend binnen te blijven. Op een alternatieve manier leek me dat verfrissend: op een eiland het strand mijden. Het vakantiehuisje was knus en bevatte twee redenen waardoor ik inderdaad niet meer buiten kwam. 1. Er stond een palletkachel in de huiskamer. 2. Er was een roestvrijstalen theepot aanwezig.

Over die theepot had ik vooraf had ik nog mijn reserves. Je zet tegenwoordig voor elke kop thee vers water. Zo’n ouderwetse theepot had ik voor het laatst gezien bij mijn oma. Die hield, onder een theemuts, de thee urenlang warm. Mijn herinnering is dat de smaak van de thee steeds slechter werd. Niettemin maakte de aanblik van de theepot een nostalgisch gevoel bij me los. Thuis bén ik een theemuts. Zo eentje met een opzichtige houten kist met een belachelijk groot assortiment theesoorten, waardoor je theewater is afgekoeld tegen de tijd dat je eindelijk theezakje hebt uitgekozen. Toch leek me zo’n theepot begerenswaardig.

Omdat mijn keuken overbevolkt is door allerhande impulsaankopen die na eenmalig gebruik staan te verstoffen, besloot ik om eerst de theepot in het vakantiehuisje uit te proberen. Dus verschanste ik me met een pot groene thee en een goed boek bij de houtkachel. Dat ik, al zittend, thee kon bijschenken, daar kon ik wel aan wennen. Thuis moest ik me telkens losrukken van mijn boek om de waterkoker aan te zetten. First world problems, dat weet ik. Maar toch, een probleem.

Dus besteedde ik de rest van mijn tijd in Vlieland aan wat ik ‘geestelijk uitwaaien’ noem. Piekeren over onbeduidende dingen waarvoor je je thuis geen tijd gunt. Bijvoorbeeld over welke theepot de beste koop is. De online warenhuizen maken het je moeilijk. Ze vragen zonder uitleg voor een theepot van Vienna Leopold dertig euro minder dan voor een vergelijkbaar exemplaar van Bredemeijer. Nog een raadsel: waarom is een theepot met 1,4 liter inhoud goedkoper dan een theepot van één liter? Gelukkig had ik alle tijd om ervan wakker te liggen.

Aan het einde van het weekend had ik weinig van Vlieland gezien. Toch verlangde ik terug naar mijn eigen huis. Naar de houtkachel die ik weer wilde opstoken. En naar de dubbelwandige theepot die onderweg was.

Dit stukje schreef ik in december 2017 toen ik op Vlieland was. Leuk genoeg om alsnog te publiceren.

Gerelateerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

26 reacties

  1. Aan dit soort verhalen en ervaringen zit nul limiet als je het mij vraagt. Zo zullen er bij mij ook nog blogs komen met verhalen en vooral foto’s die nog van de winter zijn na de storm en toen het nog vroor ;-)

    De theepot, ja waarom niet? Hier heb ik de theepotten van mijn oma en die worden met grote regelmaat gebruikt, het mooie is namelijk ook, als ik gember thee maak, dat ik dat puur kan maken in die potten, en dat moet lang trekken kortom… ;-)

    X

    1. Ik ben inmiddels fan van theepotten. Vooral omdat op de theepot van Bredemeijer geen aanslag achterblijft. Dat was bij de theepot bij mijn oma thuis vroeger wel anders. Die zag er van binnen onsmakelijk uit!

    1. Oldskool dus! Ik vind het, eerlijk gezegd, teveel geklooi met losse thee. Dus de theezakjes zijn hier gebleven. En de waterkoker hoop ik ooit nog eens te vervangen door zo’n cooker-kraan.

  2. Ik ben geen theedrinker en had beslist gekozen voor dan maar “vliegeren” maar dan zonder fiets. Vlieland is héérlijk en de winkeltjes kunnen nooit héél ver weg zijn dus ik ga wel lopend boodschappen doen.
    Natuurlijk zou ik óók bij die palletkachel gaan zitten lezen met roze wangetjes van de wind……of van het neutje dat ik dan liever drink dan thee!

    1. Vlieland schijnt absoluut prachtig te zijn (het was mijn eerste keer) maar ik heb er (te) weinig van gezien om een oordeel te vellen. Ik ga zeker nog een keer terug. Op Schiermonnikoog ben ik namelijk verliefd.

  3. Ja, op zich een leuk verhaal! ik ben zelf meer van de koffie, van de ochtend tot de avond, thee drink ik altijd als ik brood eet bij mijn ouders.
    Mijn vakanties in Nederland zijn altijd de helft mooi weer en de helft regen. Zo`n beetje.

    1. Nederland blijft altijd lastig met het weer… Vlieland in de sneeuw had me prachtig geleken en dan had ik ongetwijfeld veel foto’s gemaakt. Nu heb ik prachtige boeken gelezen en heb ik er een mooie theepot aan overgehouden. Een goed souvenir!

  4. We zetten hier de waterkoker aan en gieten het kokende water in een thermoskan. Dan heb je dat probleem in ieder geval getackeld.

    En hier ook zo’n dubbelwandige theepot voor tijdens de lunch bijvoorbeeld. Echt heel veel gedoe gehad voordat hij zonder lekken de theeglazen inschonk. En eigenlijk gaat het nog steeds niet goed. :-(

  5. Ik herken je probleem: naar de waterkoker lopen (-:
    Over het strand wandelen als het plenst, lijkt mij ook niets. Verstandig dat je een goed boek bij je had!
    Op de kalender van Onze Taal staat bij vandaag het woordgrapje: “Heemuts.”
    Een groet die lesbo’s naar elkaar maken als variant op de theemuts. Wat een toeval!