Seksdagboek

Een enorme spelfout in de titel van je boek zetten, je moet maar durven als auteur. Het getuigt dus van lef dat Heleen van Royen haar boek ‘sexdagboek’ noemt. Om esthetische redenen vindt zij dat beter op de cover uitkomen dan het correct gespelde ‘seksdagboek’. En dat dat terwijl er weinig esthetisch is aan seks. Het involveert zompige geluiden, rode hoofden en riekende lichaamssappen.

Verder vind ik Heleen’s seksdagboek baanbrekend. Het onderwerp seksleven komt nooit ter tafel in mijn  – verder diepgaande – gesprekken met bevriende stellen. Terwijl zij God mag weten wat voor dingen op diezelfde tafel hebben gedaan. Nee, stellen blijven geheimzinnig over zaken als frequentie, standjes en stoeipakjes.

Daarom vind ik het verfrissend dat Heleen wèl het achterste van haar tong laat zien over haar seksleven. Het achterste van haar tong toont ze ook vaak aan haar levenspartner Bart.  Ze laat hem, in het jaar dat ze haar seksdagboek bijhoudt, meestal in haar mond klaarkomen. Elke keer notuleert ze dat ze zijn sperma doorslikt. Behalve die keer dat Heleen aan intermitted fasting doet en zich zorgen maakt over hoeveel calorieën sperma bevat. Juist  van dat soort ontboezemingen, op het snijvlak van het seksleven en het leven van alledag, geniet ik het meest. Het seksdagboek staat er bol van. Zoals een terloopse zin waarin Heleen opmerkt dat zij haar vibrator op het nachtkastje kan laten liggen omdat de werkster vakantie heeft.

Ook verrassend: overdag is Heleen een feministische powervrouw maar ’s nachts is zij het liefst onderdanig. ‘Louter een lustobject,’ zoals Heleen dat literair-verantwoord verwoord. Favoriet is een standje waarbij Bart als een soort van geknielde ridder haar van achteren neemt. Dit standje beschrijft Heleen omstandig maar het is dusdanig complex dat een afbeelding, in de stijl van de Kamasutra, verhelderend was geweest.  

Bij vlagen geeft Heleen haar seksdagboek een feministisch toontje mee met feitjes over dat vrouwen slechts in 30 tot 50 procent klaarkomen van seks. Ik ben vergeten het exact te turven tijdens het lezen van het seksdagboek maar ik schat in dat Heleen procentueel vaker een orgasme heeft.  Bart voelt zich er comfortabel bij als Heleen er voor haar eigen genot een elektrisch aangedreven hulpstuk bij pakt.

Überhaupt vind ik hem galant tijdens de seks. Ondanks dat zij altijd instemt, vraagt Bart iedere keer om toestemming als hij in haar wil klaarkomen. In barre tijden van #metoo verdient hij daarvoor een standbeeld. In die ingewikkelde ridderpose graag. 

Gerelateerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

5 reacties

  1. Het lijkt me eerlijk gezegd geen slechte gewoonte om je seksleven voor jezelf en je partner te houden, net als het wc bezoek van mensen ben ik in dat soort zaken van anderen niet geïnteresseerd. Maar ja, ik kom dan ook uit de prehistorie!

  2. Haha het is een dingetje: open zijn over seks. Ik zelf ben het in principe wel (zoals ik open ben over bijna alles), maar respecteer ook heel erg de grenzen en behoefte aan privacy van anderen op dat gebied. Kudo’s voor Heleen omdat ze er niet alleen met (goede) vrienden over kletst aan de keukentafel, maar het ook helemaal voor ons uitschrijft :)

  3. Ik heb er ook niks mee, vertellen over mijn leven tussen de lakens. En van anderen hoef ik het ook niet te weten. Ik word er echt niet warm (of koud) van nl… Ik ben redelijk tot zeer exhibitionistisch, qua delen van mijn privéleven dan. Maar de seks is louter en alleen tussen mij en mijn man.