Kernwaarden

‘Wat zijn jouw kernwaarden?’ vroeg men tijdens een seminar. Ik had geen flauw benul. De kernwaarden van mijn werk, die ken ik uit mijn hoofd. Kernwaarden leken mij meer iets voor gezichtsloze conglomeraten, waar al het werk door computers wordt gedaan, en die dus kernwaarden formuleren om het bedrijf smoel te geven. In elke vergadering haalt men die waarden aan. Totdat elke medewerker ze kan dromen. Maar waar ik zelf voor sta, daar had ik nog nooit bij stilgestaan.

Stom want naast dat kernwaarden in zwang zijn, zijn ze ook best handig. Als je keuzemogelijkheden naast jouw kernwaarden legt dan hak je elke knoop zo door, beloofde men. Dat klonk logisch. En het leek mij heerlijk om minder te piekeren over belangrijke beslissingen. Dus stortte ik me op het bedenken van mijn eigen kernwaarden. Daar kreeg ik de opdracht bij om bekenden te bellen met de vraag om in 1 woord te omschrijven waar ik voor sta. Ik kan mijzelf enorm creatief vinden maar als anderen me vaak lusteloos op de bank zien bingewatchen, dan blijkt die creativiteit geenszins uit mijn daden. Ik vond het eng maar ik deed het. Ik belde vrienden, familie, collega’s en zelfs ex’en.

Tot mijn verbazing leverde het een coherent lijstje op. Ik ben, volgens anderen, betrokken, eerlijk en vastberaden. Zelf voegde ik daar nog ‘licht’ aan toe omdat ik van elke zwaarmoedige situatie de humor inzie.

Dat lijstje met kernwaarden komt me van pas bij de meest onverwachte beslissingen. Een voorbeeld uit de praktijk is toen ik laatst op een terras voor mezelf een prijzige ananas-mango-smoothie bestelde. Vanaf de eerste slok overheerste de smaak van sinaasappelsap. Misschien had er tijdens de bereiding van de smoothie een mango en ananas in de buurt van de blender gelegen, ik kon geen van beiden proeven.

Eerder had ik, na lang twijfelen, er voor gekozen om mijn mond te houden. Die arme serveerster kon het immers ook niet helpen dat de kok geen vruchten van elkaar kan onderscheiden. Maar daarna had ik aan vrienden wèl over mijn teleurstellende ervaring bij het café verteld. Zonder dat ze van mij de kans hadden gekregen om hun fout te herstellen. Dat  is ongepast voor iemand met de kernwaarde ‘eerlijk’.  Dus besloot ik er wat van te zeggen.

Aan de serveerster die kwam vragen of ‘alles naar wens was’ sprak ik mijn teleurstelling over de sinaasappelsmaak van de ananas-mango-smoothie. De serveerster beloofde binnen na te vragen wat de ingrediënten van de smoothie waren. Binnen een minuut stond ze alweer bij onze tafel.
‘Volgens mijn collega hoort een smoothie naar sinaasappel te smaken. Sinaasappelsap is namelijk de basis van alle smoothies,’ legde ze duidelijk sprekend uit, alsof ik een peuter was die zijn fruithapje had geweigerd.
‘Dat is klinkklare onzin,’antwoordde ik. Ik ken genoeg smoothie-recepten zonder sinaasappelsap dus werd het een principekwestie. ‘Ik had zin in een ananas-mango-smoothie,’ vervolgde ik ‘anders had ik een verse jus d’orange besteld.’
‘Het spijt me,’ zei de serveerster plichtmatig ‘ik kan niets meer voor u doen.’
‘Dan wil ik de rekening.’

Na het afrekenen van de smoothie ging ik heel vastberaden, wat toevallig ook een van mijn kernwaarden is, precies één tafeltje verderop zitten. Op het aangrenzende terras van de concurrent. Daar heb ik de rest van de middag, zoals het oorspronkelijke plan was, lekker in de zon gezeten. Met een drankje en een bittergarnituur erbij.

Het voelde goed om mijzelf zo in mijn kernwaarden te laten.

Gerelateerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

11 reacties

    1. Zeker kan sinaasappel een onderdeel van een smoothie zijn. Maar als je iets een ananas-mango-smoothie noemt dan veronderstel ik dat dat de overheersende smaken zijn. Van een hint van sinaasappel had ik geen probleem gemaakt. Maar dit leek eerder op jus d’orange dan iets waar nog andere vruchten in zaten.

  1. Als ik al kernwaardes (alle woorden die op eem e eindigen krijgen bij mij een s als het meervoud is ;-) ) heb, dan denk ik daar niet over na en kunnen ze veranderen met het weer en m’n stemming. Ik gebruik geen auto, rook niet, draag onder meer geen stropdas, horloge of smartphone en mijd facebook, de telegraaf en roddelbladen. Dat zullen wel kernwaardes zijn, maar daar hoef ik niet over na te denken. Ik zal ze een ander ook niet opdringen.

    Ik heb een kennis die erg graag ‘terugkoppeling’ geeft zoals; de patat was te zout, het ijs was te slap en de appelgebak bevat te weinig kaneel. Hij zegt het goed te bedoelen, maar ik zie keer op keer dat hij zichzelf daarmee in moeilijkheden brengt. Simpelweg omdat het vaak verkeerd wordt opgevat. Zelf zeg ik ook wel eens wat, maar veel minder en meer als ik het idee heb dat het iets gaat bijdragen. Denk aan ‘het raam boven staat niet op de haak en zou met deze harde wind wel een stuk kunnen waaien’.