Draagtas

Terwijl mijn vriend zich afvraagt waarom hij nu in de honderdste Marokkaanse lederwarenwinkel staat, scan ik vluchtig de winkel in het kader van mijn geheime missie. Sinds ik in de Lonely Planet gelezen had over het bestaan van traditionele leerlooierijen, waar je de doordringende ammoniakgeur alleen overleeft als je een bosje munt onder je neus houdt, verheug ik me op lederwarenwinkels in de medina’s. In alle Koningssteden die we bezoeken zijn er meerdere medina’s, waar de tapijtverkopers worden afgewisseld met winkels met aardewerk, kruiden en dus lederwaren. Nou klinkt ‘lederwaren’ uit de mond van een nicht altijd een beetje dubieus, maar ik verzeker je dat ik voldoende broeken heb en zelf meer van de spijkerbroeken ben. Dan heb ik dat misverstand alvast uit de wereld geholpen.

Mijn missie behelst dat ik in Marokko een leren tas wil kopen. Dat klinkt als een makkie, ware het niet dat ik een nogal specifieke tas op het oog heb. Een leren ‘tote bag in military style’ die ik bij een Nederlandse webwinkel heb gezien en waar ik op slag verliefd op ben geworden. Uitgevoerd in twee kleuren leer. Met een hoofdvak en diverse kleinere insteekvakken. De tas wordt aangeprezen als een ‘ongewone tas voor mannen met lef’ en als ‘compact maar toch ruim’.  Omdat ik mezelf graag zie als een man met lef en omdat ik nieuwsgierig ben naar hoe een tas tegelijkertijd compact én ruim kan zijn, moet ik die tas hebben. Na het zien van de prijs (€ 274,95) is de liefde enigszins bekoeld. Een beetje maar hoor. Met de vele toeristische tassenwinkels in het verschiet laaide het liefdesvuur meteen op.

Het probleem is, en dat is vast herkenbaar voor meer verwende toeristen, dat de lederwaren in de medina’s nogal authentiek Marokkaans zijn. Lederen poefen en handtassen met Arabisch aandoende motiefjes erop, zeg maar. De paar moderne en mannelijke tassen die alle winkeliers verkopen, zijn rugzakken en schoudertassen. Exacte kopieën van de schoudertas die jaren terug in de mode was. Zo’n tas als die ik acht jaar geleden in Italië kocht. Dat is het ding: de Marokkaanse leerbewerkers lopen een paar seizoenen achter op wat er onder de Westerse toeristen in de mode is. Volgend jaar hangen alle medina’s waarschijnlijk vol met draagtassen in twee tinten leer met militaristische accenten.

Aangezien ik er nu toch ben, blijf ik de rest van mijn vakantie op zoek naar die ene trendsettende Marokkaanse tassenontwerper, die wel weet wat modieus is. Ondertussen wen ik rustig aan het idee dat ik thuis € 274,95 aan een leren draagtas ga uitgeven.

Dit stukje schreef ik in juni tijdens een vakantie in Marokko. 

Meld je aan voor mijn nieuwe nieuwsbrief! Ik blik maandelijks terug op de gepubliceerde stukjes. Je hoort welke onderwerpen ik over aan het schrijven ben. En ik deel welke blogposts van andere bloggers ik de moeite waard vind. Rechts onderaan de pagina vind je het aanmeldformulier. 

Gerelateerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

11 reacties

    1. We waren helaas op doorreis dus het laten maken dat lukte niet. De levertijd daarvoor was te lang. En het risico om één keer een plaatje tonen en dan op goed geluk iets naar huis te laten te sturen, dat durfde ik niet aan. Ik wilde natuurlijk heel specifiek de tas die ik online had gezien.