Avontuurlijk

Na urenlang zoeken naar autovakanties in Schotland, boekte ik logischerwijs een rondreis door Marokko. Mijn vriend en ik waren allebei murw geslagen van het grandioze aanbod aan vakantiebestemmingen. De tijd begon ook te dringen. We moesten nog vrij vragen op het werk. Op de sites van reisorganisaties verschenen steeds vaker waarschuwingen als ‘laatste kans’ en ‘nog één kamer vrij’. 

Wat uiteindelijk de doorslag gaf was dat mijn vriend, bij het bekijken van idyllische plaatjes van de woestijn en medina’s, Marokko ‘avontuurlijk’ noemde. Ons voornemen is om vaker het avontuur op te zoeken. Onder dat mom bezochten we een onbegrijpelijke dansvoorstelling van het Scapino Ballet. En nu boekten we dus een vijftiendaagse reis door Marokko. 

In eerste instantie overheerste bij mij de opluchting. Het boeken van de vakantie kon ik afvinken van mijn to-do-lijstje. In de dagen daarna begon het me te dagen wat we hadden gedaan. We gingen naar Marokko maar we spreken geen woord Arabisch en nauwelijks Frans. ‘Je ne parle pas Français, pas du tout,’ is de enige zin die ik in vloeiend Frans kan uitspreken. Alle reisgidsen waarschuwen dat er alleen op toeristische trekpleisters soms een verdwaalde Engelstalige gids is. Voor een snelcursus Frans is het te laat. In blinde paniek controleerde ik via Google streetview of verkeersborden in het Arabisch waren. Tot mijn opluchting staan de plaatsnamen ook in het Frans aangeduid. 

En ander ding dat ik over het hoofd heb gezien is de Marokkaanse keuken. Op een forum voor vegetariërs las ik dat een gerecht pas Marokkaans is, als er een pas geslacht lammetje of kippetje doorheen zit. In de grote steden staat er misschien ergens een groente-tajine op de menukaart van restaurants. Maar onze rondreis brengt ons – heel avontuurlijk – naar afgelegen oorden in het binnenland. Ik houd aan deze vakantie geen overtollige vakantiekilo’s over, dat is me duidelijk.

Bovendien zijn mijn vriend en ik bij binnenkomst van Marokko stante pede strafbaar, vanwege onze homoseksualiteit. Ik maakte de fout om op ‘gay tourist’ en ‘Marocco’ te googlen. Er duikt dan herhaaldelijk een nieuwsbericht op over een Engelsman die in de cel belandde vanwege een flirt met een Marokkaanse man. Nu voer ik mijn eigen man in vanuit Nederland dus dat ligt anders. Toch maak ik me ongerust. 

Om te voorkomen dat we in een negatieve spiraal terechtkomen, door het uiten van zorgen over de taal, het eten of onze veiligheid, eindigen al onze gesprekken over de vakantie op dezelfde manier. 
De een: ‘…. maar dat is juist avontuurlijk.’
De ander: ‘Echt buiten onze comfortzone’.

Geheel in de traditie van de onnozele westerse toerist, ontdekte ik zojuist dat onze vakantie middenin de Ramadan valt. Op internet las ik dat veel restaurants en supermarkten beperkte openingstijden hanteren. En dat het ongepast is om overdag te eten of drinken in het openbaar. 
‘Lekker avontuurlijk,’ prevelde ik mezelf geruststellend toe.

Dit stukje schreef ik eind april voordat we daadwerkelijk op vakantie gingen naar Marokko. Wordt vervolgd! 

Gerelateerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

18 reacties

  1. Haha, dat herken ik wel wat van onze reis door Cuba. We konden amper een woord Spaans en reden er met eigen auto rond. Het was zeker avontuurlijk en intrigerend, maar zeker niet onze mooiste reiservaring! Ik ben benieuwd hoe jullie reis was!

    1. Marcella, inmiddels staat er een volgend stukje online. Het weg zijn van het Europese continent waar veel Engels gesproken wordt en je overal met de euro kunt betalen, dat droeg zeker bij aan het vakantiegevoel.

      En leuk je hier weer eens te zien!

  2. Ik moest heel erg lachen om je ene Franse zin. Die zelfs al een fout bevat, haha! (Sorry…)
    Kan niet wáchten op het vervolg.
    Waarom in vredesnaam niet gewoon een midweek Vlagtwedde?

  3. Over het homo zijn zou ik me geen zorgen maken geloof ik. Een bevriend (mannen) echtpaar gingen jarenlang 2x per jaar naar Marokko en volgens hen hebben ze er nooit last gehad. Het eten is een ander verhaal, in de grote steden zijn vast wel restaurants te vinden met een eigenaar die ook bekend is met de Nederlandse cultuur omdat hij hier gewoond heeft. maar op een rondreis zal dat lastig zijn. Ik ben benieuwd hoe jullie je er doorgeslagen hebben.