YouTuber

Op Netflix staat de documentaire “Snervous” van 1 uur en 23 minuten over Tyler Oakley. (Nee, ik had ook nog nooit van hem gehoord.)

De persoonlijke documentaire beschouwde ik vroeger als het ideale medium voor supersterren om te laten zien hoe gewoon zij zijn gebleven. Ondanks al het succes en fortuin. Iedereen die de aftiteling van ‘In bed with Madonna’ of ‘Living with Michael Jackson’ heeft gehaald, weet dat die documentaires daarin falen. Uit de beelden bleek dat een mens erg excentriek wordt van teveel aandacht. Precies dat maakt de persoonlijke documentaire over het privéleven van een wereldster interessant. ‘Waarom volgt een documentairemaker dan een onbekende YouTuber als Tyler Oakley?’ vroeg ik me af. Waren de beroemdheden op? Of was Tyler Oakley een ster van de toekomst? Er zat niets anders op dan de documentaire te kijken.

Ik ontdekte dat er een soort van parallel universum is waarin de Tyler Oakley een ster is. Er zijn miljoenen wezens fan van hem. Hij heeft namelijk acht miljoen abonnees op zijn YouTube kanaal, waarop hij allerlei filmpjes zet. Die filmpjes zijn in totaal al 559 miljoen keer bekeken. In een wereld waarin Patty Brard een bekende Nederlander is, terwijl ze gemiddeld zevenhonderdduizend kijkers trekt met een uitzending van Shownieuws, is Tyler Oakley dus een absolute wereldster.

Meer moeite had ik met het doorgronden van het grote succes van Tyler’s filmpjes. Die zijn namelijk tamelijk eentonig. Want Tyler houdt er van om in zijn slaapkamer voor de webcam over zichzelf te praten. Soms met een stapel vieze was op de achtergrond. Zijn eerste filmpjes uit 2008 gaan over zijn Pokémon-obsessie. Hij filmt zijn eigen reactie tijdens het kijken van een onsmakelijke pornofilm. En hij post een video over een Chicken Nugget Challenge met zijn beste vriend, waarin Tyler 42 kipnuggets opeet. Oftewel, hij doet alles dat je van een nerd met een online videodagboek verwacht.

In latere video’s zien we Tyler die zijn post opent. Of raadt hij onbeschaamd allerlei kookboeken aan, terwijl hij toegeeft dat hij nooit kookt. Ook vindt hij het nodig om uitgebreid zijn mening te geven over hoe hij als homoseksueel tegenover het homohuwelijk staat (clou: hij is voorstander). Allemaal razend oninteressant.

Ik begon te overpeinzen wat een doorsnee persoon bezielt om z’n dagelijkse belevenissen op het internet met miljoenen wildvreemde mensen te delen. Waarom dringt iemand zijn oersaaie, politiek-correcte mening ongevraagd op aan anderen? En toen bedacht ik me dat ik zelf, als blogger, geen haar beter ben.

Gerelateerd

Reageren?

16 reacties

  1. Ook bij mij deed de naam niet meteen een belletje rinkelen. Nu ben ik ook niet meteen een fan van vlogs. Voor sommige maak ik een uitzondering maar dat blijft nog steeds een minderheid. Ik blijf ook nog steeds een beetje zoeken naar wat ik wel/niet op mijn blog wil delen aan persoonlijke informatie. Het is natuurlijk wel leuk dat men me een beetje kent maar ik ben niet van plan om mijn hele leven uit de doeken te doen.

  2. Ik had dus wel eerder van Tyler Oakley gehoord, zelfs enkele filmpjes van de man gezien, maar snap de hype om die kerel niet. Wat een buitengewoon irritant figuur. En, zoals het de rage is, heeft wie ook een boek geschreven. Of nou ja, geschreven… Waarschijnlijk een ghostwriter op losgelaten. Want echt veel talent heeft de man niet. En zijn ‘visies’ op het homohuwelijk… Dat is hetzelfde als wanneer je een sportvisser over zijn visies sportvissen spreekt. Vast wel prima, maar niet bijster interessant. Maar goed. Zijn geaardheid daargelaten, daar heb ik verder geen mening over behalve dat iedereen moet kunnen doen wat hij/hij of hij/zij of zij/zij willen, kan ik gewoon niet langer dan een paar seconden naar Oakley kijken zonder een weinig onpasselijk te worden van alle nepheid.

  3. Haha! Ik heb een boek uitgegeven. Toen iemand me wilde interviewen heb ik me toch maar bedacht. Ik wilde per se niet dat dorpsbewoners mijn boek lazen, laat staan achter mijn blog komen.En ik sta op fb met als foto mijn gravatar (-:
    Dus bekendheid? Nee, dank je.
    Wel een vermakelijk stuk!

  4. Ja ik ben ook zo’n aandacht zoeker waarschijnlijk, met dit verschil dat ik geen enkele moeite doe om heel véél volgers te krijgen, integendeel, ik zet nooit tags om makkelijk door de zoekmachines gevonden te kunnen worden. In ieder geval lijkt het me na jouw logje beter om de “meneer” waar ik de naam nu alweer niet weet niet op te gaan zoeken.

  5. Whahahaha ja waarom doe je dat, zover hier echt een nitwit, ik heb dus niets met vloggers of youtube hits wat dit betreft, ik gebruik het nog altijd om of cabaret op te zoeken, stukje uit een serie of gewoon muziek de clips van toen, hahahaha

    Dank je wel voor de tip dat ik deze docu over kan slaan ;-)

    X