Watjes

Ieder WK of EK doe ik mijn best om alle wedstrijden te missen. Dat lukt meestal heel aardig doordat ik nauwelijks televisie kijk. Ik heb de gewoonte ontwikkeld om tijdens zulke langslepende sportevenementen veel naar de bioscoop te gaan. Dit jaar zijn er weinig films die in de bioscoop worden vertoond die ik de moeite waard vond. Bovendien vonden veel wedstrijden tijdens de voorrondes plaats tijdens werktijd. Omdat ik het heel ongezellig vond dat ik alleen op de afdeling zat terwijl mijn collega’s in de kantine de wedstrijd live bekeken, ben ik gaan meekijken. Opeens vond ik die voetbalwedstrijden best spannend. En omdat ik er nu helemaal in zit, wil ik de afloop ook weten.

Voetballers zijn watjes. Dat is mijn voornaamste conclusie na het volgen van het WK voetbal tot nu toe. Ik had verwacht dat een beetje voetballer, na ettelijke uren krachttraining en voor een miljoenensalaris, wel tegen een stootje zou kunnen. Maar bij het kleinste duwtje van een tegenspeler vallen ze plots om. Bij vrijwel iedere aanraking krimpt de voetballer ineen, grijpt het geraakte lichaamsdeel vast en rolt kermend van de pijn over het veld. Zelfs een mietje als ik heeft een hogere pijngrens. Gelukkig hervatten zij, heel wonderlijk, altijd na vijf minuten volledig hersteld weer de wedstrijd.

Ooit, toen ik nog aanzienlijk strakker in mijn vel zat, heb ik een vluchtige zomerromance gehad met een Amerikaanse ijshockeyspeler. Hij was lang, breed, gespierd en dus voorzien van een blokjesbuik. Ons voorspel bestond er uit dat hij zijn shirt uittrok, zijn buikspieren aanspande en ik daar tegenaan mocht boksen. Ik kan verklappen dat mijn vuisten meer gepijnigd werden dan de sixpack van mijn vakantieliefde.  Nu noem ik één gespierde bedpartner nog geen diepgravend onderzoek op basis waarvan je verregaande conclusies kunt trekken (gespierde mannen die mee willen werken aan het vervolgonderzoek mogen zich melden), het verschil in reactie op zo’n opstootje vind ik best significant.

Over wie het WK gaat winnen durf ik geen uitspraak te doen. Wel voorspel ik dat wanneer het Nederlands elftal het WK verliest, er gemord gaat worden over de riante salariëring van de spelers. Voor het bespelen van de media heb ik voor de sterspelers het volgende advies: verwijs naar de realistische valpartijen en de grimassen die je hebt getrokken van de pijn. Voor dat soort oscarwaardige acteerprestaties en stuntwerk betalen ze in Hollywood immers miljoenen aan de supersterren.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.