Vinyl

Een vlaag van jeugdsentiment overvalt je op de meest onverwachte momenten.

Bijvoorbeeld vlak nadat je je oude pick-up hebt weggegooid. Dat ding stond al jarenlang te verstoffen op zolder toen ik eindelijk ‘m wegdeed. Tegelijkertijd nam ik ook afscheid van mijn moeder’s verzameling oude platen, waaronder een langspeelplaat van de Nederlandstalige klassieker ‘De Clown’. De platenhoes van ‘De Clown’, een doodsaaie foto van Ben Cramer met een clownsneus op, vond ik in mijn jeugd doodeng. Met vele nachtmerries – met een clown in de hoofdrol – tot gevolg. Ben Cramer is van grote invloed geweest op mijn leven, want ik ben tegenwoordig nog steeds bang voor clowns. Helaas had het weggooien van de langspeelplaat niet de therapeutische werking waarop ik gehoopt had.

Mijn opruimwoede had een geheel andere bijwerking: een hevig verlangen naar technisch onderontwikkelde audio-apparatuur van verdacht allooi. Binnen een paar weken nadat ik mijn oude exemplaar had weggegooid, kocht ik alweer een gloednieuwe platenspeler. In onze huiskamer staat dus het soort hifi-stereoset van zwart plastic, dat in de jaren tachtig volkomen onterecht pontificaal als blikvanger werd neergezet. En omdat mijn vriend wèl van alles bewaart, is de platenspeler aangesloten op een grote versterker en twee prehistorische boxen met een fineer die er bijzonder onnatuurlijk uitziet.

Toch brengt de platenspeler veel sfeer bij ons in huis. Het begint al met dat ik lang in de kast sta te turen, op zoek naar de plaat die het beste bij mijn gemoed past. Naar die toepasselijke muzikale omlijsting, luister ik met meer aandacht dan ik eerder voor muziek had. De spaarzame keren dat ik toch afgeleid raak van de muziek dan merk ik vanzelf de plotselinge stilte op, omdat de plaat omgedraaid moet worden. In het begin miste ik bij het afspelen van mijn LP’s de mogelijkheid om bepaalde nummers over te slaan. Toch vind ik de meeste saaie liedjes na een paar keer verplicht luisteren vanzelf mooier worden. Sommigen groeien zelfs uit tot mijn favoriete nummers.

Normaal gesproken ben ik helemaal niet wars van nieuwe gadgets. Op mijn smartphone luister ik via Spotify onvermoeibaar naar een onafgebroken stroom liedjes van mijn favoriete artiesten. Technisch is dat heel vernuftig, maar het fungeert dan als muzikaal behang. Ik luister er naar zonder dat de muziek werkelijk bij me binnenkomt.

Natuurlijk zijn vinylplaten met hun krassen ingehaald door de MP3 of CD. Ik vind het steriele geluid van die moderne techniek toch minder sfeervol dan dat van een krakerige langspeelsplaat.

Gerelateerd

Reageren?

26 reacties

    1. Dat is wel balen dan, want om er nu een nieuwe versterker voor te kopen… die dingen zijn best prijzig. Je kunt in ieder geval bij je ouders platen beluisteren, als de nood een keer hoog is!

  1. Vroeger hoorde je op de radio ook nog wel eens wat bijzonders, maar dat mag niet meer, want elke seconde kan de luisteraar wegfloepen. LP`s draai ik niet meer, ik heb ze nog wel, en ook nog een pick up, met cassettedeck, en bandjes draai ik wel, altijd als ik op mijn balkon zit.

  2. Ik vind het zo spijtig dat ik nog steeds geen platenspeler in huis heb staan. Wel een cd-speler die nog veelvuldig gebruikt wordt, inclusief het turen in de kast om een keuze te maken welk album aangezet gaat worden. Maar het kraken van de LP, het wisselen van de kant en het écht afluisteren van een plaat.. Daar heb ik best een beetje heimwee naar, misschien moet ik er toch echt maar eens geld in steken om een goede platenspeler in huis te halen.

  3. Ik heb niet zo’n goede herinneringen aan die langspeelapparaten. Ik herinner me vooral ’t overslaan omdat er weer eens een kras in was geslopen of dat m’n naald weer was versleten. Nee, dan toch liever YouTube. ;-)

    1. Ik heb de platenspeler nog niet lang genoeg om met versleten naalden of krassen te maken te hebben gehad. Misschien dat ik me dus over een paar maanden of jaar alsnog bedenk en weer aan de cassettebandjes ga.

    1. Oh, ik heb juist aan de cassettebandjes ook een goede herinnering. Lekker voor de radio om live je favoriete liedjes op te nemen. En dan maar hopen dat er door de DJ niet te lang doorheen werd gepraat.

  4. ik heb mijn eerste stereo’tje met platen speler op kantoor staan, alleen de radio doet het nog, maar okay ik ben dan ook een hoarder..
    Bij elke gelegenheid dat mijn vader zijn mega platen verzameling ter sprake komt laat ik vallen dat ik ze wil…
    Nu op zoek naar een retro platen speler voor mezelf…
    Ik houd er wel van

  5. Ook hier een redelijk ( 10 jaar oud) nieuwe platenspeler, wie wil er nou zónder als je gezwijmeld hebt bij een groot deel van je vinyl collectie.
    Bij het aanschaffen van onze vinyl collectie was een LP nog een flinke hap uit het huishoudbudget, er werd dus uitsluitend gekocht wanneer een LP méér dan de moeite waard was. Allemaal muziek waar de jaren 60/70 nog in zitten en die komen eruit zodra er een plaat op de speler gaat!

  6. Datzelfde heb ik dus met fysieke boeken en E-readers. Ik herken zeker de voordelen van die tweede, maar de eerste blijven mijn voorkeur dragen. Zo’n mooi gevulde boekenkast straalt ook veel meer gezelligheid uit dan een volgeladen E-reader. Platen vind ik om de één of andere reden ook aangenamer klinken dan cd’s. Ik merk dat steeds meer mensen terug naar vinyl grijpen. Je bent dus duidelijk niet de enige die er zo over denkt.

  7. Hier nog 3 platenspelers in huis en over de 2k platen. Er moet echt veel gebeuren wil ik daar afstand van doen. Het neemt niet weg dat ik toch veel vaker digitaal luister. Je kunt zo een hele dag voorprogrammeren en muziek luisteren zonder er nog naar om te kijken.
    Echter de warmte die vinyl muziek brengt is niet te vervangen.

    Over Ben Cramer. Mijn ouders hadden de zelfde langspeler. De hoes straalt eeuwige saiheid uit. Wellicht dat dat Ben zijn grootste probleem was en is.

  8. Kan die angst voor clowns helemaal begrijpen, brrrrr zeker zo’n platencover. En geef je helemaal gelijk, spotify is een beste uitvinding maar kan nooit op tegen de sfeer van vinyl. Veel luisterplezier nog!