Vegetariër

Het is een wonder dat mijn vriend bij me is gebleven nadat ik voor het eerst voor hem had gekookt. Het moet de entourage, een mooi gedekte tafel met kaarslicht, zijn geweest. Onmogelijk dat mijn kookkunsten hem hebben overtuigd.

Mijn vader heeft me geleerd een oerdegelijke Hollandse pot op tafel te zetten. Aardappels, groente met een stukje vlees. Ik had dus in paniek moeten raken toen bleek dat mijn vriend vegetariër was. In mijn naïviteit heb ik hem een plak tofu voorgeschoteld, die ik op dezelfde wijze had bereid als mijn zalmmoot. Gekruid met zout, peper, en wat verse dille, in twintig minuten afgebakken in de oven. Hij heeft zijn bord niet leeg gegeten. Nadat ik zelf een hap van de tofu had genomen, kon ik hem daar geen ongelijk in geven. De tofu had de smaak van opgewarmde rubber.

Andersom was het voor mij ook wennen aan het culinaire repertoire van mijn vriend. Voor wat een romantisch diner had moeten worden, kookte hij een gerecht met gebakken champignons bedekt door een grijzig prutje, dat voor roomsaus doorging. Het soort gerecht dat je tegenkomt op foto’s in smoezelige kookboeken uit de jaren zeventig. Dat is geen verwijt, hij heeft op dergelijke manier leren koken van zijn moeder. En toegegeven, dat grijze prutje smaakte beter dan het eruit zag. Toch, mijn oog wilde ook wat.

Na deze kennismaking met de vegetarische keuken was ik vastbesloten om carnivoor te blijven. Geen enkel probleem dat ik voor mijzelf in een apart pannetje een gehaktbal moest braden. Ik had me alleen verkeken op de reactie van mijn vriend, die nog nooit vlees of vis gegeten heeft. Een getergde blik nadat hij een pond half om half gehakt in de koelkast tegenkwam. Kokhalzende geluiden tijdens het bakken van visticks. ‘Hoe smaakt zo’n lapje lijk eigenlijk?’ vroeg hij aan mij, toen ik op een heerlijk stukje rosé gebakken biefstuk kauwde.

De doorslag gaf dat mijn vriend me urenlang weigerde te zoenen als ik vlees gegeten had. Als smoorverliefd schepsel verlangde ik voortdurend naar zijn kussen. Het was een gehaaide doch effectieve manier om mij tot het vegetarisme te bekeren.

Omdat ik nog enige ruggengraat heb, weigerde ik pertinent om zijn recepten voor nondescripte prakjes van seizoensgroenten, paddenstoelen en noten te bereiden. Ik wilde best vegetarisch eten, mits op enig niveau. En zo veranderde hij mij, naast in een hardcore vegetariër, ook in een kookboekenfetisjist.

25 reacties op “Vegetariër”

  1. RenéSmurf schreef:

    De liefde van de man gaat door de maag, dat zeiden ze vroeger al.

    • Paul schreef:

      Ja, mooi gezegde dat ik ook alweer vergeten was, maar nog steeds waar is! Gelukkig gaf de maag van mijn vriend mij een tweede kans.

  2. ricardo schreef:

    Leuk stuk! Maar! Ik lees vissticks, dus jullie eten wel vis? Want dan ben je niet vegetarisch maar pescotarisch haha!

    • Paul schreef:

      Nee, inmiddels eet ik geen vissticks meer. Dat was in het begin van onze relatie. Mijn vriend eet sowieso geen vis of vlees. We nuttigen wél melk en eieren.

  3. Mylène schreef:

    Heerlijk, haha. Meer lovestories pleaseeee! Ik eet zelf trouwens echt nauwelijks vlees thuis. Maar als ik uit eten ga, eet ik graag een hamburgertje ofzo. Denk dat ik een goede parttime vegetariër ben (:

    • Paul schreef:

      Ik heb ook geen oordeel hoor, over vleeseters. Iedereen moet vooral doen waar hij of zij zich goed bij voelt. Het enige dat ik er over kan zeggen is dat ik het vlees en de vis nooit mis.

  4. Ximaar schreef:

    Ik vind het al raar dat mensen voor elkaar koken. Je gaat toch ook niet voor elkaar naar de WC ? ;-)

    Zelf koop en kook ik voor mezelf. Niet vegetarisch, maar wel weinig vlees afgewisseld met weinig vis. Ik zou dat anderen niet opdringen, die halen zelf maar hun spullen en eten dat zelf maar op. Maar ik laat me ook niet iets opdringen en zeker niet via chantage. Dan haal of kook ik zelf wel. Maar ja dat doe ik al. ;-)

  5. Jenn schreef:

    Leuk geschreven!

  6. Mrs. T. schreef:

    Ach de liefde, de liefde. ♥

  7. rietepietz schreef:

    Ik wordt altijd een beetje kriegel van mensen die iets willen af dwingen onder het mom, “als je van me houdt heb je dat voor me over” Dat kun je natuurlijk óók tegenover de andere partij gebruiken en in dat geval had jij dus nu vleeseter geweest .
    Maar oke, in iedere relatie moet er over en weer “water bij de wijn gedaan worden” en als alles goed zit lukt dat altijd wel.

  8. Myriam schreef:

    Waaw, wat knap dat je zo bekeerd bent tot het vegetarisme. Ik denk dat zelfs dat bij mij niet zou werken.

  9. Rob Alberts schreef:

    En nog steeds zijn jullie samen!
    Wat zijn de laatste ontwikkelingen van jullie kookkunsten?

    Vriendelijke groet,

  10. Kakel schreef:

    Ik word al recalcitrant bij de gedachte dat iemand me boycot om te zoenen vanwege een gegeten stukje lijk. Na het rokken van een sigaret, alla! Maar gelukkig ben jij een stuk verstandiger dan ik. Leuk blog! Jullie zijn beiden ten goede veranderd! Wat wil een mensch nog meer?
    Herfstachtige groet.
    .

  11. Sabine schreef:

    Leuk om te lezen 😊 Mijn vriend is na een jaar relatie ook vegetariër geworden. Wel uit zichzelf trouwens. Toch ben ik er erg blij mee om nu samen vegetarisch te kunnen eten en nieuwe dingen uit te proberen.

    • Paul schreef:

      Ik heb uiteindelijk ook zelf de keuze gemaakt hoor om vegetariër te worden. Mijn vriend heeft altijd ruimte gelaten om vlees te blijven eten.

  12. Ellie Schmitz schreef:

    Met plezier gelezen. Heerlijk stukje 😉

  13. iridiumnl schreef:

    Ach, het gaat toch om de gedachte erachter :)

  14. daan schreef:

    De entourage en het feit dat je speciaal voor hem een vegetarisch gerecht probeerde te maken zullen de smaak inderdaad hebben doen vergeven :)

    Het iemand afhouden van zoenen omwille van een afkeer kan sterk motiveren, zo scheer ik me met grote regelmaat omdat het anders zo schijnt te prikken..

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.