Teenslipper

Mijn vader heeft mij behoorlijk effectief opgevoed. Ik heb me nog steeds niet los geworsteld van zijn invloed. Ik ben me er dagelijks – rond etenstijd – van bewust dat ik één van de vroegere huisregels overtreed. Na een vermoeiende werkdag van acht uur heb ik geen zin meer in urenlang kokkerellen om een voedzame maaltijd op tafel te zetten. Dat los ik op door een kant-en-klaar-maaltijd de magnetron in te schuiven. Met zo’n magnetronmaaltijd plof ik dan op de bank voor de televisie. ‘Eten doen we met elkaar aan tafel,’ hoor ik dan mijn vader met een vermanende stem zeggen in mijn achterhoofd. Maar alleen aan de grote eettafel zitten is nogal ongezellig. Daarom eet ik meestal in het gezelschap van Daphne en Albert (van RTL Boulevard).

Eerder keek ik soms naar het NOS Journaal maar dat trek ik niet goed omdat ik in de jaren tachtig ben opgegroeid. Dan ben je van de kinderen-voor-kinderen-generatie en maak je je druk om alles dat riekt naar oneerlijkheid. Als zevenjarige was ik al tegen het doodknuppelen van zielige zeehondjes en bont in het algemeen. ’s Avonds kon ik niet slapen vanwege de zure-regen-problematiek. Nog steeds ben ik behept met een extreme begaanheid met alles wat er op de wereld gaande is. Het voelt dus niet goed om met het bord op schoot geïnformeerd te worden over een hongersnood. Bovendien eindigt het NOS Journaal iedere avond met een cliffhanger waar de scriptschrijvers van Goede Tijden, Slechte Tijden een voorbeeld aan kunnen nemen. Voor je het weet zit je dan iedere avond gespannen voor de buis om te zien hoe die oorlog verloopt. Daarom kijk ik tegenwoordig alleen nog naar het jaaroverzicht van het nieuws in december dan weet je tenminste meteen de afloop.

Gelukkig is RTL Boulevard een stuk lichtvoetiger. Naast Daphne en Albert is er altijd een derde persoon in de uitzending aanwezig. Meestal een deskundige in een onderwerp waarvan ik niet wist dat je je daarin kunt verdiepen. Tijdens het avondmaal word je dan bijgepraat over het wel en wee van het Nepalese koningshuis. En krijg je de tien restaurants voorgeschoteld waar je de meeste kans maakt om een bekende Nederlander tegen het lijf te lopen. Of een indringende reportage van vijf minuten over de invloed van de teenslipper op het Nederlandse modebeeld. Oftewel onderwerpen waar ik weinig van opsteek maar waarvan ik ook niet wakker kan liggen.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.