Freakshow

Je telt tegenwoordig niet meer mee zonder uitgesproken mening over genderneutraliteit. Afgezien van wat nieuws over Noord-Koreaanse kruisraketten en tweets van Trump, lijkt de media nergens anders meer over te schrijven.

De eerste ophef ontstond toen de Nederlandse Spoorwegen besloot om voortaan genderneutraal de omroepberichten te openen met ‘beste reizigers’. Ik zag er persoonlijk geen kwaad in, maar ik was duidelijk in de minderheid. Onder 411 Telegraaflezers op Facebook is het gedeelde gevoel dat je er als ‘normale hetero’ niet meer bij hoort. Meestal gevolgd door een verontwaardigde uitroep in de trant van ‘we zijn geen kleine kinderen’.

Toch is ook voor kleine kinderen genderneutraliteit actueel, want de HEMA verwijdert binnenkort alle geslachtsaanduidingen van kinderkleding. Het warenhuis houdt overigens gewoon roze rokjes en blauwe broekjes in het assortiment. ‘Geweldig’, dacht ik, ‘mogen kinderen eindelijk dragen wat zij mooi vinden’. Toen ik de reacties van 700 AD-lezers doornam op Facebook, bleek het gros ronduit negatief te zijn over deze verandering. Zij denken aan complottheorieën van ‘spreadsheet-managers’ met een geheime missie om ‘alle jongens in mietjes te veranderen’. Of meisjes in tomboys. Big deal, denk ik dan. Regenkleding is al jarenlang ‘genderneutraal’. En ho maar dat daar iemand zich druk over maakt.

In al mijn naïviteit dacht ik dat genderneutraliteit draaide om het vieren van diversiteit. Hoera, een man met nagellak! Yes, een vrouw met legerkistjes aan! Een soort van ultieme emancipatiebeweging, voor iedereen die zichzelf wil zijn. Maar een sympathiek initiatief voor genderneutrale toiletten, dat leidt meteen tot een collectieve woede-uitbarsting. ‘Omdat er een paar mensen met zichzelf in de knoop zitten, en niet weten wat ze willen aantrekken als ze wakker worden, passen we daarop de hele maatschappij aan’, schrijft ene Richard. Daar heeft hij misschien deels een punt. Ongeveer 1 op de 250 mensen identificeert zich als transgender. En een deel van hen identificeert zich als volledig man, dan wel vrouw. Hoeveel mensen voelen zich dan zowel man als vrouw, of iets ertussenin?

Wat mij steekt aan deze discussie, is dat iedereen graag aapjes kijkt als er een hermafrodiet in het panel van Ranking The Stars zit. En ze vinden het razend interessant dat er een transgender met dwerggroei meedoet aan Arie & De Kleine Mensen. Iedereen houdt van een freakshow. Zolang zo’n ‘freak’ maar geen gelijke behandeling gaat eisen, want dan is de wereld ineens te klein.

Voorlopig kies ik ervoor om over het hele genderthema neutraal te blijven.

Dit stukje schreef ik voor Gay.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

Tendentieus

Toen ik eergisteren op de kop “1 op 50 economen heeft ooit seks geaccepteerd of aangeboden voor wetenschappelijk voordeel” stuitte, moest ik eerst controleren of ik echt de site van het NRC Handelsblad aan het lezen was. De site had weliswaar het vertrouwde uiterlijk van de NRC huisstijl, maar die krantenkop vond ik beter passen bij een schreeuwerige sensatiekrant. Het was haast van een Telegraaf-achtige allure.

Tot mijn verbazing stond dit artikel werkelijk op de NRC-site. En het was zowaar niet eens een hoax waar een onoplettende journalist was ingetuind. De inhoud van nieuwsbericht bleek gebaseerd op feiten uit een ‘serieus anoniem online vragenlijstonderzoek naar wetenschappelijk wangedrag onder leden van de European Economic Association’. Er was uit dat onderzoek gebleken dat 1 op de 50 economen seks hadden geaccepteerd of aangeboden in ruil voor een co-auteurschap van een wetenschappelijk artikel of toegang tot wetenschappelijke gegevens.

De ijverige NRC-journaliste was zelf waarschijnlijk ook geschrokken van de tendentieuze kop die ze bedacht had, want al in de tweede alinea ontkracht zij de titel een beetje door te vermelden dat dit ‘pikantste resultaat’ is van dat onderzoek. Om te vervolgens te benadrukken dat het onderzoek niet louter seks betreft: ‘het gaat vooral over andere vormen van wetenschappelijk wangedrag’. Oftewel, het zoveelste oersaaie onderzoek over wetenschapsfraude. Dat levert natuurlijk nauwelijks lezers op, en zo’n nieuwssite met gratis artikelen moet geld verdienen met het tonen van reclames aan zoveel mogelijk lezers. Bij voorkeur in de juiste doelgroep.

De reclame naast dit artikel was een fraai staaltje doelgroepmarketing. Er stond een prachtige foto van een rode BMW uit de 3 serie, voorzien van een ‘lederen sportstuur’. Het leek mij een geschikte auto om seks in te hebben, als je als econoom bijvoorbeeld co-auteur wilt worden van een wetenschappelijk artikel. De in de advertentie genoemde ‘20% bijtelling’ doet het vast ook goed bij de economen.

Ik kon het me niet kon voorstellen dat zo’n misleidende kop ook in de papieren uitgave van de NRC zou staan. Mijn voorgevoel was juist want dit artikel heeft de krant niet gehaald. Dit weet ik, omdat ik de afgelopen drie dagen de NRC stiekem nauwgezet heb doorgebladerd in een boekhandel. Ik weet dat het niet netjes is om kranten onbetaald te lezen. Helaas kon ik die drie NRC’s niet kopen. Ik ben namelijk hard aan het sparen voor een nieuwe BMW 3 serie met 8-trapsautomaat, om een glansrijke carrière als veel gepubliceerd econoom te kickstarten.