Stoned

‘Who says I can’t get stoned?’ is de openingszin van een fijn liedje van John Mayer. Deze retorische vraag heb ik mezelf ook regelmatig gesteld. Vooral sinds ik aangekondigd had dat ik dit jaar een flinke joint wilde roken. Er werd in mijn omgeving raar opgekeken van mijn goede voornemen. Het wekte de indruk dat Nederlanders helemaal niet zo ruimdenkend zijn over drugs, zoals we zelf graag doen geloven. Voor mij een uitstekende aanleiding om een geestverruimende drug te proberen.

Problematisch was dat ik zelf helemaal niet een coffeeshop durf binnen te stappen. Ik ging dus gretig in op een uitnodiging om bij een vriend thuis high te worden. Hij had namelijk nog wiet in de vriezer liggen. Het blijkt dus dat je, net als de spruiten en tuinbonen, wiet vers blijft door het in te vriezen. Mijn geest werd meteen al verruimd door deze baanbrekende huishoudtip.

Afgelopen weekend zat ik met wat vrienden rond een waterpijp. De waterpijp was een zelf in elkaar geknutseld geval van een een petfles en een balpen. Om over de longen te roken moest ik eerst het gebruik van de waterpijp doorgronden. Eerst moest ik inademen met mijn vinger op een gaatje in de fles. Om daarna te inhaleren zonder de fles af te sluiten. Voor iemand die de blokfluit al een uitdagend instrument vond, was het bepaald niet makkelijk. Nadat het eindelijk me gelukt was om wat van de rook te inhaleren, keken we naar Judge Dredd. Door de slow motion beelden in de film bedacht ik een briljant concept om door de tijd te kunnen reizen. Ergens halverwege de uitleg van mijn hypothese aan vrienden, had ik in de gaten dat ik onzin uitkraamde. Ik was stoned. Ik kreeg een vreetkick. En toen viel ik in slaap. Van de rest van de avond herinner ik me niets.

Deze ervaring rijker, probeer ik te bedenken wanneer ik ooit weer de behoefte krijg om een joint te roken. Ik kan één praktische toepassing bedenken waarvoor het nuttig is om high te zijn. Voor iemand zoals ik, met hoogtevrees, is het prettig om op grote hoogte in een vliegtuig stiekem een jointje op te steken, zodat ik de rest van de vlucht slapend doorbreng. Met als risico dat je betrapt wordt en de vakantie in het buitenland begint in een spartaanse cel.

Of ik geef eerlijk toe dat stoned zijn nergens goed voor is. Hoe bekrompen dat ook klinkt.

Blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

36 reacties

  1. Geweldig liedje!

    Meteen aan de waterpijp ook! Dat klapt erin man!

    Toch leuk dat je het een keer ervaren hebt en dat het niet heel naar heeft uitgepakt. Ik deed het laatst weer na jaren geleden het veel te hebben gedaan. Ik werd beroerd. Zo beroerd dat ik mijn moeder heb gebeld. Gelukkig wilde ze na mijn smeekbeden een dag wachten met boos worden en even voor me zorgen terwijl het wat uitwerkte. Ik doe het niet vlug meer. Misschien medicinale wiet. Maar zeker geen shopwiet. Sterk spul!

  2. Haha nou je hebt het in ieder geval geprobeerd ;) Ik doe het ook never nooit meer, niet omdat ik tegen drugs ben, maar omdat ik het gevoel van stoned zijn (dat zware rare lichamelijke gevoel) echt afschuwelijk vind ;)

  3. Er zijn van die depressieve momenten dat ik denk: zo’n joint zal vast wel helpen om de malende gedachten stop te zetten en er wat vrolijkheid in te blazen. Maar ja, wat een boer niet kent … ;-)

      1. Dat is toch echt voor iedereen weer anders. Ik heb jaren geblowed en daardoor dus in contact geweest met vele blowers. Ik ben dit bij geen van allen tegengekomen.

        Je kunt te veel blowen en je zwaar slecht gaan voelen. Sommige mensen worden wat paranoïde.
        Maar meestal is het effect dat je heel ontspannen word. Eventueel met een lachkick erbij.

        Mijn inziens gaat de ‘versterkt de emoties’ theorie vrij weinig op in de praktijk.

  4. Het had de ervaring wel compleet gemaakt natuurlijk als die coffeeshop was binnen gestapt. Zoals jij het beschijft is het eigenlijk net als dronken worden. In het begin is het wel wat leuk maar daarna weet je niet veel meer.. En wat heb je er dan nog aan?

  5. Het is maar net hoe je er tegen aan kijkt. Je kan het groot maken of zien als iets kleins, een ervaring of een experiment. Nou ja, weet je dat ook weer. En gezond is het natuurlijk niet.

  6. Hoewel het er in de jaren 70 er bijna een beetje bij hoorde heb ik me er nooit aan gewaagd, gewoon te angstig voor , waarschijnlijk omdat ik de controle over mezelf liever niet kwijtraak. Roken was op zich al verslavend genoeg vond ik en om daar een éxtra verslavingsrisico aan toe te voegen leek me wat veel van het goede. Maar gelukkig, ik lees hier dat ik niets gemist heb;-)

  7. Op de middelbare school in Rotterdam (late middeleeuwen) was het doodnormaal om te drinken, snuiven en een joint te roken. Om de een of andere reden vond ik het cool om het niet te doen. Tot op de dag van vandaag heb ik spijt dat ik het tenminste niet geprobeerd heb.
    Leuk blog!

  8. Haha Paul, als ik Who Says nu nog hoor.. dan denk ik vast aan dit stuk terug. Heerlijk geschreven en stiekem ben ik (als geheelonthouder) maar wat blij dat je er niet veel aan vond. Wel vraag ik me af waarom je niet een coffeeshop in durft te stappen.

  9. Je eerste keer blowen eindigde dus niet in een lachkick? Jammer, denk dat dat wel de leukste is namelijk, of ik weet het wel zeker haha. Het enige voordeel wat ik toen vond van blowen was dat ik zo snel en makkelijk in een goede slaap kon komen, had dan alleen wel altijd koppijn de volgende ochtend.

  10. Ik neem vrij veel medicatie maar aan drugs heb ik me nooit gewaagd. Soms vraag ik me wel af of dat gevoel te vergelijken is met lage suikerwaarden. Als die heel plots zaken lijk ik alles vanop afstand te beleven. Ik merk wel dat er iets niet pluis is, maar kan er zelf niet meteen op reageren.

  11. Haha heerlijk om te lezen dit :D Ook al heb ik nog nooit wiet gerookt (of wat dan ook gerookt haha) en het staat ook niet bepaald op de lijst om ooit eens te doen. Is ook helemaal niet nodig, want het lezen van dit soort geweldige stukjes maken me al blij genoeg :)

  12. Hahahahaha, Paul, wat schrijf je toch heerlijk. Ik wou er ook eentje proberen tijdens mijn laatste trip naar Amsterdam maar toen kreeg ik schrik dat het misschien niet helemaal zou passen bij mijn medicatie. En hebben we van die koekjes gekocht in een coffeeshop. Die voor geen meter iets deden. Maar als ik jouw beleving zo lees, dan denk ik ook niet dat ik veel mis toch ;)

  13. Ik heb er meerdere gerookt en telkens was de uitslag anders, dat je nu in slaap viel, wil niet zeggen dat het de volgende keer ook zo is. Meestal wordt de emotie of het gevoel dat in je zit al, bevordert, dus als je onbewust al moe was, dan slaap je, ik was ooit ontzettend kwaad op mijn partner en ook ik had iemand die hier logeerde die elke dag een joint rookte, buiten dan, maar hij draaide en ik pakte uit kwaadheid de joint om vervolgens te gaan roken. Pas op Morgaine, je gaat te snel! Uhm? Maak ik zelf wel uit, maar mijn boosheid en angsten verdiepten zich en op bed, leek het net of mijn bed 1 groot zwart gat was waar ik niet meer uit kwam.

    Maar als ik er eentje nam terwijl ik al melig was, werd ik nog meer melig, buikpijn van het lachen.

    De enige reden die ik kan bedenken om wel wiet te roken, is voor pijnpatiënten, zelfs ik sta op de lijst dat ik medicinale wiet mag roken en ja, voor hen die dit doen, schijnt het te werken, maar ikzelf heb na mijn laatste ervaring zoiets van, laat maar.. zolang het nog goed gaat nu, is het onnodig.

    X

  14. Ik vraag me altijd af waarom mensen die wiet roken niet enorm dik zijn. Want (die twee keer, ik ben zo rebels) dat ik gerookt heb, heb ik evenveel gegeten als de gemiddeld olifant. Maar dan geen gezonde olifanteneten, maar friet. :'(