Spitsvondig

Ik ben geen liefhebber van rapmuziek. Waarschijnlijk vinden sommige mensen dat onbegrijpelijk, maar ik vind het allemaal klinken als monotoon geklets over een slome beat. Waar ik echt een grondige hekel aan heb, en nu ga ik vermoedelijk een aantal liefhebbers beledigen, is de Nederhop. Oftwel: Nederlandstalige hiphop. Op het moment dat een brede neger uit The Bronx rapt dat hij zijn drugsdealer heeft omgelegd met zijn Beretta omdat hij belabberde drugs heeft verkocht, dan geloof ik het allemaal wel en wil ik vooral zo ver mogelijk uit zijn buurt blijven. Maar als een rapduo uit Meppel-Noord dergelijke teksten in het Nederlands opdreunt, dan klinkt dat ronduit potsierlijk.

Er is één uitzondering op mijn afkeer Hollandse hiphopmuziek. Ik heb een haast morbide adoratie voor De Jeugd Van Tegenwoordig. Al sinds hun eerste single ‘Watskeburt’ ben ik de ban van hun muziek. De mannen rappen namelijk zinnen als ‘je wast je handen al tijdens het plassen’ en ‘ik heb gebaden in het zweet, snap je, ik hoef dus niet te douchen’. Door dat soort spitsvondige teksten ben ik fan. Al zijn sommige teksten voor mij totaal onbegrijpelijk. Vermoedelijk ben ik niet genoeg thuis in de slang van Amsterdam en snap ik daarom niet ‘sjembek’ betekent.

Het grote verschil met andere Nederlandstalige rappers is dat de jongens van De Jeugd Van Tegenwoordig het allemaal niet zo serieus lijken te nemen. Dat leid ik af uit het feit dat de drie rappers allemaal nog andere carrières hebben, als VPRO-presentator, modeontwerper en schrijver van sprookjesboeken (ik verzin dit niet). En natuurlijk, uit de raps die soms eerder bedoeld lijken als parodie op het originele genre. De muziek bestaat uit een dansbare beat met lekkere samples die zo uit de jaren tachtig of negentig lijken te komen. Geheel ontoevallig is dat de periode waarin ik ben opgegroeid.

Tijdens een concert kwam ik tot de conclusie dat ik was doorgeschoten in mijn fandom. Ik was daar ongeveer de minst jeugdige concertganger om het eufemistisch te zeggen. (Overigens, mocht je je afvragen waar al die comazuipende jongens of breezersletjes zijn, waar de kranten telkens over schrijven: die staan massaal in het publiek bij de concerten van De Jeugd Van Tegenwoordig. Je raakt al aangeschoten van het opsnuiven van de alcohollucht daar.) Sindsdien luister ik dus alleen nog maar thuis of in de auto naar De Jeugd Van Tegenwoordig. Dat is net zo leuk, en stukken minder beschamend.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

9 reacties

  1. Nederlandse ‘rap’ vind ik vaak lachwekkend. Sowieso zie ik de Nederlandse taal ook niet echt als een taal waar rap goed in past. UItzonderingen daargelaten, Brainpower vond ik vroeger een held. En DJVT is ook wel prima!

  2. ja, grotere lulkoek bestaat niet, zeggen dat je iets niks vindt en het dan toch wel wat vinden. Maar nee, dat heet ontwikkeling, eerst vond je het niks, mede door je eigen vooroordelen, en nu vind je weer dat je niet tussen het publiek past. Ja, dat kan allemaal, en zo rappen we voort. Ik vind Osdorp Posse echt goed, en Extince ook. En naar optredens gaan hou ik niet van.

    1. De ontwikkeling staat dan al enkele jaren stil, René. De Jeugd van Tegenwoordig is echt de enige (Nederlandstalige) rapmuziek die ik kan waarderen. Andere groepen, zoals Opgezwolle, Osdorp Posse of Extince zijn aan mij niet besteed!