Souvenir

Vanaf welk moment regen voor mij synoniem is geworden met binnenblijven, dat weet ik niet exact meer. In mijn jonge jaren vond ik het heerlijk om in de regen buiten te spelen. Lekker met een lange stok in de verse blubber poeren. Of met mijn laarzen aan in elke plas springen die ik tegenkwam. Tegenwoordig heb ik zelfs geen flauw benul meer waar je een paar laarzen koopt. Niet dat ik laarzen nodig heb, als er nu ook maar 1 wolk aan de horizon drijft dan spring ik pas op de fiets nadat ik de buienradar grondig heb bestudeerd. Bij een twijfelachtige weersvoorspelling neem ik gewoon de auto. Zo’n hekel heb ik aan regen, of eigenlijk aan het doorweekte en onderkoelde gevoel dat je hebt, nadat je bent overvallen door een onverwachte regenbui.

Het moet dus een vlaag van verstandsverbijstering zijn geweest dat ik een zomervakantie boekte naar het natte Ierland. Meteen bij aankomst realiseerde ik mijn vergissing en controleerde de eerste uren ziekelijk vaak de buienradar. Daarop was Ierland onvindbaar omdat het eiland volledig werd bedekt door een grijze brei van regenbuien. Als ik tijdens mijn vakantie meer wilde zien dan truttig ingerichte slaapkamers en de binnenkant van een Nissan Micra, dan zat er niets anders op dan de regen te trotseren.

Of het kwam doordat ik alsmaar het mantra ‘de huid van een mens is waterdicht’ opdreunde, durf ik niet met zekerheid te zeggen, maar mijn voornaamste ontdekking in Ierland is dat regen best meevalt. Ik werd namelijk altijd minder nat van de regen dan ik vooraf had verwacht. Het hielp natuurlijk dat ik een regenjas met capuchon had aangetrokken. Dat regenkind van vroeger kwam weer een beetje in mij naar boven. Zo stond ik ineens uitzinnig schreeuwend op een winderig strand in de regen. En begon ik kinderlijk blij over regenplassen heen te springen. Nee, ik sprong er niet in. Als volwassene denk je onherroepelijk na over dat modder alleen op 60°C uit je broek valt te wassen.

Ik was helemaal vergeten hoe lekker de natuur ruikt na een regenbui. Alsof de wereld na een verkwikkende douche helemaal schoongewassen is. Alsof de aarde een welriekende boer laat nadat zij haar dorst gelest had met het weldadige hemelwater. (Zoals je merkt deed alle buitenlucht me goed, ik werd er poëtisch van.) Deze onvergetelijke vakantieherinnering breng ik als souvenir mee naar huis, naar het regenachtige Nederland.

Blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

17 reacties

  1. Niets fijners dan hardlopen in de regen :-) En met een hond heb ik geen keus: ik moet naar buiten. Ik heb fijne laarzen waarin mijn voeten altijd droog en warm blijven.
    Goed gedaan, naar buiten gaan!

  2. Een bos ruikt heerlijk na zo’n regenbui. Ergens heeft het ook wel iets om nat te worden tijdens zo’n wandeling en dan nadien terug op te warmen wanneer je thuis komt.

    Door de wind heen fietsen vind ik dan weer minder aangenaam. Zeker wanneer je je bestemming nog moet bereiken en daar dan doorweekt aankomt. In het naar huis rijden vind ik het minder erg want dan ligt er bij thuiskomst droge kleding op me te wachten.

  3. O ja, héérlijk ruikt het als het geregen hééft, met de nadruk op heeft en het dus wel weer dróóg is. Als ik weg móet blijf ik er niet voor thuis maar om nou in de regen te gaan wandelen…. ik weet leukere dingen! Maar als je vakantie hebt moet je wát natuurlijk dus ik begrijp je beslissing om er dan toch maar op uit te gaan. Gelukkig is het goed uitgepakten heb je er dus toch goede herinneringen aan overgehouden.

  4. Whahahahaha ik vind het zo gaaf dat jij het aangedurfd hebt om richting Ierland te gaan en schijnbaar heb je de regen ook overwonnen en kunt weer genieten van het mooie tijdens regen maar ook erna :D

    Ik vind het op zijn tijd heerlijk, het mag ook ophouden ergens natuurlijk maar soms hoort het er gewoon bij :D

    X

  5. Ja heerlijk die geur! Ik houd ook niet echt van regen, al vind ik het ook niet zo verschrikkelijk als jij haha. Gelukkig regent het hier niet zo vaak. Hier is extreme droogte op het moment. Dus eigenlijk ben ik wel blij als het een keertje regent. Op buienradar kijken heeft hier echt totaal geen zin. Heb dus altijd een paraplu bij me. Laat die druppels maar komen!

  6. En zo regenachtig is het hier ook niet, ik meen dat het in twee procent van de tijd regent.
    Ik werk buiten, en haat regen, maar zo af en toe, ach ja, de natuur heeft het nodig en doet wat het wil. Niet dat natuur een wil zou kunnen hebben, maar zo ervaar ik dat.
    Ierland lijkt me ook mooi, maar het links rijden vind ik te eng vooralsnog.