SMS

Het meest verschrikkelijke ouderdomsverschijnsel is dat je vanaf een bepaalde leeftijd niet meer meekomt met nieuwe technologische ontwikkelingen. Als kind vond ik het dodelijk vermoeiend om aan mijn opa en oma het nut van een cassettebandje uit te leggen. Ik vond dat namelijk vanzelfsprekend en het cassettebandje was voor mij van levensbelang. Een pubertijd is incompleet zonder het hard draaien van muziek die je vader niet om aan te horen vindt. Mijn grootouders hadden geen behoefte aan het zelf maken van geluidsopnamen. Zij wilden geen mixtapes maken van liedjes van allerlei artiesten, rechtstreeks opgenomen van Hilversum 3.

Ik had het me voorgenomen om later – als ik oud was – niet te veranderen in zo’n digibeet die constant roept dat vroeger alles beter was. Nu heb ik de leeftijd die ik als puber oud vond. En steeds vaker vraag ik me hardop af of bepaalde nieuwe technologische snufjes nou nodig zijn. Ik vind het jammer van de tijd als een geniale uitvinder concepten en producten bedenkt die overbodig zijn. Soms raakt zo’n – in mijn ogen overbodige – uitvinding opeens helemaal in zwang.

Een voorbeeld is de uitvinding van de SMS. Dat kun je eigenlijk geen nieuwe ontwikkeling meer noemen omdat het al jaren wordt gebruikt. Voor mij is het nieuw. Want op deze historische dag, 1 januari 2008, heb ik mijn allereerste SMS verstuurd. Om heel veel mensen tegelijkertijd een gelukkig nieuwjaar te wensen. Best handig, dat geef ik toe, omdat het veel sneller is dan al die mensen persoonlijk bellen terwijl je nooit verbinding krijgt omdat het telefoonnetwerk overbelast is.

Toch staat de SMS mij tegen. Een beetje uit principe maar ik heb er ook ‘n paar echte redenen voor. Zo moet je om bepaalde letters te typen drie keer dezelfde toets indrukken. Voor de SMS met de tekst ‘Gelukkig nieuwjaar! Groeten, Paul’ heb ik 57 toetsen ingedrukt voor 30 letters, spaties en leestekens. Niet echt van deze tijd als er toetsenborden bestaan waarmee je direct, met één druk op de knop, de juiste letter typt. Dat fraaie staaltje techniek hebben mijn grootouders zelfs nog meegemaakt.

Omdat mensen van nature lui zijn en het irritant is om toetsen tig keer in te drukken, worden veel woorden afgekort. Dan krijg je berichten als ‘U2. KBEL NOG’. Het ziet er uit als de titel van een single van Prince uit de jaren tachtig. En dat noemen wij dan moderne communicatie anno 2008.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

5 reacties

  1. Ik sms al veel langer maar alleen korte mededelingen als “ben iets later,… ben je thuis ? …. ik kom er nú aan….enz…. inderdaad om het gedoe met die toetsjes.
    Verder ben ik natuurlijk al “veel ouder dan jij destijds oud vond” en voel me gercehtigd de smartphone af te wijzen en het internet slechts voor m’n lol te gebruiken en niét om het de overheid en de banken makkelijker te maken.