Rouwkaart

Wanneer je terugkomt van een droomvakantie met zon, zee, strand, bruisende miljoenensteden, prachtige canyons, kurkdroge valleys en van die lange, verlaten asfaltwegen die nog mijlenver voor je uitgestrekt liggen, is bij thuiskomst een rouwkaart op je deurmat vinden een uiterst effectieve manier om je meteen te realiseren dat het normale leven weer is begonnen. Een leven dat niet alleen bestaat uit mooie photo ops en oppervlakkige praatjes op toeristische trekpleisters, maar ook uit onplezierige dingen. Zoals de dood. Verdriet. En een knagend schuldgevoel.

Op de envelop was niet zichtbaar wie er overleden was, maar ik had een bang vermoeden dat bewaarheid werd toen ik de envelop opende. Op de rouwkaart stond dat onze schoonmaakster was overleden. De kaart was recent bezorgd, want we konden precies op de dag van onze thuiskomst afscheid van haar nemen.

Hoewel we wisten dat zij ziek was, werden mijn vriend en ik toch overvallen door dit bericht. Dat is tekenend voor hoe ons contact met onze schoonmaakster was. Ik vond onze band een beetje raar. Zij wist behoorlijk veel van ons. Wanneer je elke week iemands huis schoonmaakt, krijg je immers een aardig inkijkje in het persoonlijke leven van de bewoners. Zij wist welke boeken op onze nachtkastjes lagen, kende onze favoriete producten op het plankje boven de wastafel en griste regelmatig de post van de deurmat.

Van haar wisten we eigenlijk niet bijster veel. Ze was getrouwd, had een zoon. Er was geen sprake van een hecht contact. Sterker nog, zij maakte ons huis schoon op het moment dat wij aan het werk waren, dus we spraken haar praktisch nooit. Af en toe lag er een briefje op tafel met het verzoek om een nieuwe fles Ajax te halen. Daar bleef de communicatie dan een beetje bij.

We ontdekten dat zij ziek was doordat er op een donderdag in februari niet bij ons was schoongemaakt. Toen hebben we haar gebeld omdat we ongerust waren. Sinds we wisten dat zij ziek was, hadden we sporadisch contact met haar. We wilden bij haar op bezoek gaan, toch kwam het er telkens niet van. Voor onze vakantie had mijn vriend nog kort met haar gesproken. Ze klonk monter. We hadden beloofd om na onze vakantie bij haar langs te komen.

Daarvoor zijn we dus nu voorgoed te laat. Ik hoop maar dat ze heel veel familie en vrienden heeft gekend die meer betrokken waren, dan wij ooit zijn geweest.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.