Queer

Het leven loopt soms anders dan je verwacht, zoals wanneer je in de boekhandel Waterstones bent om obscure, Engelstalige scifiboeken te kopen, en vervolgens thuiskomt met een non-fictieboek over homoseksualiteit.

Dit overkwam mij na het spotten van een knalgele boekcover met de schreeuwerige titel ‘Straight Jacket: How To Be Gay & Happy’. Strikt genomen kon ik prima zonder het boek, want ik ben behoorlijk gelukkig. Maar een wervende quote van Elton John op de cover bracht me op andere gedachten. ‘Dit is een essentieel boek voor iedere homoseksueel op deze planeet,’ schreef hij. Omdat ik homoseksueel ben en op deze planeet woon, wilde ik dat boek lezen.

Nadat ik eraan was begonnen, voelde ik me eerder depressief dan gelukkig. Op bladzijde zeven bespreekt de auteur de eerste zelfmoord van iemand die worstelt met z’n homoseksuele gevoelens. Amper twintig bladzijden verder had ik over nog elf zelfmoorden gelezen. En dan laat ik de ellenlange beschrijvingen van zelfmutilatie en bijkomende drank- en drugsverslavingen van homoseksuelen nog achterwege. Opbeurend werk.

De schrijver van het boek, Matthew Todd, heeft zich verdiept in waarom zoveel homoseksuelen getroebleerd zijn. Zijn theorie is dat homoseksuelen zich schamen voor hun geaardheid. Hij leidt dit af uit de rolmodellen die de gayscene voor zichzelf kiest. Bij voorkeur zijn dat gays die ‘normaal zijn en niet camp’. We zijn liever straight-acting dan een nichterig type waar de geaardheid vanaf druipt. Of zoals de Engelsen dat treffend noemen: een queer.

Ik ben van jongs af aan zo’n queer. Dat was soms ongemakkelijk. Op de middelbare school ben ik daarmee een tijdje gepest. Mijn conclusie is dat die pesterijen vooral kwamen doordat ik mijn geaardheid ontkende. En deze theorie heb ik eigenhandig bevestigd omdat ik meer zelfverzekerd ben dan ooit, sinds ik openlijk ben uitgekomen voor mijn geaardheid. Ik voelde opluchting toen ik geen gekunsteld stoere houding hoefde aan te nemen. Door het boek sloeg ik daarover aan het piekeren. Ik vroeg me af waarom de gayscene straight-acting tot het ideaal heeft verheven. En voerde innerlijke discussies over of het wegmoffelen van de onderlinge verschillen bijdraagt aan acceptatie.

Al deze diepe gedachten vond ik nogal vermoeiend, en prompt had ik zin om mezelf te verdoven met een flinke borrel. Sindsdien ligt het boek ongelezen op mijn nachtkastje. Volgens mij heb ik er genoeg van opgestoken: geluk komt wanneer je je eigenwaarde niet meer laat afhangen van anderen.

Weg met de homoacceptatie!

Dit stukje schreef ik voor Gay.nl

Gerelateerd

Reageren?

23 reacties

  1. Gelukkig zijn hetero’s altijd allemaal gelukkige mensen, die nooit naar “zichzelf” op zoek zijn ;-)
    Je kunt volgens mij ook prima de open haard aan maken met dat boek, dan heeft het zéker z’n geld opgebracht!

  2. Echt he, sommige boeken denk je van.. ja dit geeft antwoorden in positieve zin, ik heb het ook gehad, andere soorten en maten dat je later denkt, oke, zonde van mijn geld… en dit klinkt ook als het laatste.

    Jammer!

    X

    1. Wees jezelf. Er zijn al zoveel anderen!
      De aanschaf van het boek was een kat in de zak. Verkoop het tweedehands (bij bol.com of zo) en ga van de opbrengst een borrel drinken. Houd je er nog iets leuks aan over.
      Iedereen moet overal ter wereld zichzelf kunnen zijn. Voordat dat zover is, zijn we wel een aantal eeuwen verder…