Poepen

De buurt spreekt er collectief schande van, maar ik ben vol bewondering voor de pakketbezorger die bij ons in de straat op klaarlichte dag in de zandbak heeft gepoept. Dat wil ik ook durven: schaamteloos een drol draaien. Zonder nadenken over wat anderen daarvan vinden. Natuurlijk ken ik het aloude argument dat elk levend wezen poept. Ondanks dit besef blijft het drukken voor mij minstens zo beschamend, vooral wanneer ik in het gezelschap van anderen ben. 

Het gedeelde toiletgebouw is de voornaamste reden dat ik weiger te kamperen. Of met een toiletrol onder de arm de halve camping over te flaneren. In een restaurant stel ik het toiletbezoek altijd uit totdat ik thuis ben. Als je samenwoont heb je beperkte privacy. Gelukkig werd het bouten – na een gênante eerste keer – steeds makkelijker. Mijn vriend en ik hebben wèl strikte ongeschreven regels voor het toiletbezoek. De verdeling is dat hij boven naar de wc gaat. Ik gebruik het toilet beneden. Verder vermijden we stoelgang als gespreksonderwerp. In een relatie is openheid een groot goed, maar sommige dingen moet je gewoon voor jezelf houden.

Met een fulltime baan is er geen ophouden aan als je continu op kantoor bent. Daarom heb ik vaste rituelen ontwikkeld om me zo onopvallend mogelijk te ontlasten. Ik camoufleer het doen van een grote boodschap met het ophalen van een kop koffie. 

Alleen de timing blijft lastig. Ik kan onmogelijk ongegeneerd plonsen als een deur verderop er iemand meeluistert. Want daarna sta je met diezelfde collega in een ongemakkelijke stilte je handen te wassen. Misschien moet ik eens proberen om die gespannen sfeer te doorbreken met een luchtig praatje (‘Zo, dat luchtte op!’). Voorlopig is mijn tactiek om net zolang te blijven zitten totdat de ander heeft doorgetrokken.

En wanneer ik – na een Mexicaanse bonenschotel – verwacht dat er een doordringend luchtje aan zit, of buikkrampen heb die altijd resulteren in knetterende spetterpoep, dan ga ik naar een wc op een andere verdieping. Bij voorkeur op een afdeling waar ik niemand ken. Om na afloop ongezien weg te sluipen naar mijn eigen werkplek. 

De pakketbezorger werd na aandacht van de lokale pers ontmaskerd. Al vind ik dat hij ten onrechte zoveel shit over zich heen krijgt. Zonder ’n toilet in de bestelbus, snap ik best dat hij de zandbak als menselijke kattenbak gebruikte. Tijdens werktijd ontlasten we allemaal weleens, nietwaar? Geen enkele reden om daarover bekakt te doen.

Deze stukjes automatisch per mail ontvangen? Klik hier. Of blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

30 reacties

  1. Bij ons op het werk is wordt toiletpapier gestolen, dus elke keer als ik naar de toilet moet moet ik eerst papier uit onze lade halen waar iedereen dus kan zien hoeveel ik nodig heb ;) En tja, poepen op straat. Ik heb nu 2 keer vanuit de bus gezien dat een dakloze op straat poepte in Bogotá. Niet in de zandbak dus, gewoon op klaarlichte dag midden op straat tussen alle mensen. Plassen is nog wat, maar poepen… ik vond het vies, maar meer had ik bijzonder medelijden met deze personen.

  2. Ooh zo vervelend als je buiten je huis ergens moet poepen. Zeker op het werk. Ik blijf dan meestal ook maar zitten tot de ander weg is, maar dat kan ook wel even duren. Of heel snel zijn zodat jij eerder weg kunt dan de ander ;-) Ik kan het ergens anders trouwens ook niet zo goed (net als mensen op vakantie wel eens hebben). Hehehe.

  3. Tja, je kunt overal wel schijt aan hebben maar ik vind die man reuze ongemanierd én smerig bezig! In een zandbak nog wel!
    Er zal toch altijd wel ergens op z’n route een min of meer openbare gelegenheid zijn waar hij tegen vergoeding “zijn aflaat”kan doneren.
    Voor mezelf is het ábsoluut niet aan de orde, gewoon ophouden tot ik thuis ben en zéker niet op het werk.
    Hoogstwaarschijnlijk doe ik dat al zó lang zo dat mijn endeldarm niet beter weet dan dat hij alleen in de vroege morgen of avond aan het werk mag. Gewoon africhten, net als een hond!

  4. Die zandbak was geen goed idee, ik zou dan toch de bosjes opgezocht hebben. Maar een pakketbezorger moet natuurlijk wel de gelegenheid krijgen zijn behoefte te doen, zou daar helemaal niets voor geregeld zijn?

  5. Ik ben het toch wel met de buurt eens, schande is het. Daar spelen kinderen.
    Hoop dat ze achterhalen waar hij woont en dan minstens 3 dikke drollen op zijn mat deponeren. Mag hij dat zelf opruimen. Wordt hij ook eens te kakken gezet!

  6. Bedenk me altijd hoe langer ik op het toilet zit voor een grote boodschap, hoe meer de baas mijn betaald om die te doen :)
    Meestal net voor de middag. Verder drink ik nogal wat liters thee op een werkdag en die moeten ook een keer weer weg. Dus bezoek regelmatig het toilet. De keuze van welk toilet hangt vooral af van hoelang hij van tevoren bezet is geweest. Ik hoef geen warme bril, dan ga ik ook een verdieping hoger.
    Tegen het plonzen gooi ik wat toiletpapier in de pot voordat ik ga, maar dat is meer om het opspatten te voorkomen dan dat ik me schaam voor degeen naast me..

  7. Bestaan er dan nog zandbakken? Ik zie ze waar ik woon eigenlijk niet meer. Ze zijn geleidelijk aan weggehaald. Vooral vanwege kattenpoep, denk ik. Of misschien hadden ze bij ons ook last van wildpoepers. Je weet het tegenwoordig niet meer, hè? ;)

  8. Ohhhhh gatverdamme, in de zandbak waar dan straks de kinderen in gaan spelen, hahahaha dat is smerig! Ja echt, mijn dochter is dus inderdaad weleens met stink hangen thuis gekomen, terwijl ze in de zandbak had gespeeld en zelf al vond dat het niet fijn rook.. kattenpoep dus inderdaad, die laten zich niet tegen houden door hekken in een park ;-)

    Ennuh, op je werk moeten, om de één of andere reden, stopt dat zichzelf bij mij, en moet ik nooit. Alleen als ik thuis ben of bij bekenden inderdaad, lees mijn ouders thuis lukt ook nog wel, hahaha

    En daar ben ik heel blij mee :P

    x

  9. Ik kan het ook niet als er iemand meeluistert, en alleen op eigen pot.
    Bij mijn ouders gebeurt het ook nog wel eens.
    Maar tijdens werk heb ik nooit aandrang.
    En op vakantie duurt het een weekje en dan gaat het wel, altijd vlak voor het douchen.

  10. Mijn man en dochter houden de grote boodschap altijd op. Poepen doen ze alleen thuis. En op vakantie omdat ze geen andere keus hebben.
    Zeker 20 jaar geleden, toen ik nog in Rotterdam werkte, heb ik een keer een man gezien die midden op een rotonde ging zitten poepen. Ik heb ook vaak gedacht: ik wou dat ik zoveel lef had!
    Lieve groet

  11. Ik ben ook al zo’n schijter wat dat aangaat. Mooi geschreven en het heeft me doen inzien dat ik niet de enige op de wereld ben die het liefst in een geluiddichte en onmogelijk binnen te dringen ruimte zit.