Paranoia

Vlak voordat zelfs bejaarde digibeten zonder eigen internetaansluiting tijdens een internetcursus voor senioren zich hadden aangemeld voor Facebook, maakte ik ook een eigen profiel aan op dat medium. Ik ben zo mogelijk nog later met het lezen van bestsellers over sociale media. Door een zonvakantie zonder stabiele internetaansluiting kwam ik daar alsnog aan toe. Vorige week las ik eindelijk “De Cirkel” van Dave Eggers.

Over het boek had ik veel gehoord. Vooral van mensen die niet op sociale media actief zijn en daar veelvuldig mee lopen te koketteren. Schijnbaar word je er een beter mens van als je niet continu likes verzamelt op internet. Voor mensen met een aversie of angst voor sociale media is “De Cirkel” een geschikt boek, want van het boek word je nogal paranoia als het gaat om de bescherming van je persoonlijke gegevens.

Het boek gaat over Mae Holland die gaat werken bij “De Cirkel”, een bedrijf dat “TruYou” exploiteert. Dat is een soort universeel besturingsprogramma waarin je alles doet: e-mailen, sociale media bijhouden en zelfs je betalingsverkeer. En waarop je met het uitdelen van smiles en frowns jouw mening geeft. Door dit systeem heeft iedereen slechts één online identiteit met slechts één wachtwoord. Het leek mij best handig om niet langer allerlei accounts te hebben, met evenzoveel verschillende wachtwoorden.

“De Cirkel” krijgt alleen steeds meer macht door nieuwe activiteiten. Ze geven kleine, goedkope cameraatjes weg die TruYou-gebruikers overal kunnen ophangen. Deze beelden worden live uitgezonden op internet. Met gezichtsherkenning valt te achterhalen wie er in beeld is. Dit vond ik een enge ontwikkeling, maar Mae maakt zich totaal niet ongerust. ‘Wat heb je te vrezen als je je normaal gedraagt,’ denkt zij. Uiteindelijk profileert het bedrijf zich zelfs met slogans als “geheimen zijn leugens” en “privacy is diefstal”.

Het boek beschouw ik vooral een beangstigend sprookje. De macht die één internetbedrijf krijgt in het boek, dat wordt volgens mij nooit realiteit. We wisselen zo ongeveer vaker van sociale media wisselen dan van schoenen.

Toch is het een feit dat Facebook reclames heeft die verrassend goed aansluiten op mijn persoonlijke interesses. En Google geeft openlijk toe alle inkomende en uitgaande mail te scannen. Ik zie dat verlies van anonimiteit puur als de prijs voor handige gratis diensten. En ik probeer bewust keuzes te maken in de informatie die ik online deel. Maar misschien ben ik simpelweg kortzichtig. Naïevelingen zoals ik hebben van Mark Zuckerberg tenslotte een miljardair gemaakt.

4 reacties op “Paranoia”

  1. Steven schreef:

    Interessant artikel, en een misschien nog wel interessantere situatie. Ik ben benieuwd hoe alles er over pak en beet 10 jaar uitziet.. Zijn we dan nog met iedereen aan het delen wat we doen? Misschien doen we het nog wel frequenter dan nu, en is onze vriendenkring uitgebreid van bijvoorbeeld 20 tot 200 man.. Wie zal het zeggen.

  2. Ja de veranderingen in technologie…. Ze blijven ontwikkelen en ‘verbeteren’ Hoewel sommige dingen geen verbetering zijn….

  3. RenéSmurf schreef:

    Toch denk ik dat de ontwikkeling dan plotseling toch weer een heel andere kant op gaat. Want zo gaat het altijd, niks is blijvend zoals het is, ooit facebookt er bijna niemand meer. Zo zat iedereen vroeger op de MSN en nu vrijwel niemand meer.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.