Messias

Toen ik voor het eerst op de deurbel van een wildvreemde drukte, was ik nerveus. Ik weet hoe geïrriteerd ik reageer als er een geloofsovertuiger of collectant voor de deur staat. Vooral collectanten hebben een wonderlijk gevoel van timing. Telkens weten zij me te storen middenin een spannende aflevering van The Blacklist, of iets dergelijks. Ongeacht de timing, heb ik er sowieso een hekel aan als me ongevraagd een levensovertuiging of goed doel wordt opgedrongen. De God waarin de Jehova’s geloven, geeft geen flikker om mensen met mijn seksuele geaardheid. Het aanbieden van een Wachttoren maakt mij daarom des duivels. Hoewel ik graag onderzoek naar levensbedreigende ziektes sponsor, poeier ik goede doelen waarvan de directeur grootverdiener is genadeloos af.

Met dit schrikbeeld in mijn achterhoofd ging ik afgelopen zaterdagochtend flyers bezorgen voor GroenLinks. Natuurlijk zijn politieke standpunten iets anders dan het woord van God. De politiek richt zich toch meer op de korte termijn dan op de eeuwigheid. Toch zijn de beloften van politici ongeveer even discutabel als die van Jezus. Ik hoopte maar dat er veel mensen deze zaterdagochtend hun boodschappen aan het doen waren. Kon ik mooi in gedachten oefenen op het gesprek. ‘Weet u al op welke partij u gaat stemmen op 15 maart?’ luidde de openingsvraag van het script.

Als ik dan het geluk had om een zwevende kiezer te treffen dan was het de bedoeling dat ik doorvroeg over welke thema’s hij belangrijk vond. Vooraf was ik doodsbenauwd dat ik dan niets wist over zo’n specifiek thema. Ter voorbereiding had ik daarom het partijprogramma uit mijn hoofd geleerd. Droge kost, maar als iemand naar het standpunt over de circulaire economie vroeg dan dreunde ik op dat GroenLinks normen voor grondstoffenhergebruik en biobased bouwen wil vastleggen. En voor het geval dat een schaars geklede bewoner de voordeur opende, had ik punt 12 uit het hoofdstuk ‘moderne solidariteit’ paraat, over het bevorderen van veiligheid en autonomie van sekswerkers.

Tot mijn opluchting leverde het aanbellen vooral leuke gesprekken op. De politici hoeven zich geen zorgen te maken de gepolariseerde samenleving, volgens mij. Ik sprak gemoedelijk over de houdbaarheid van de hypotheekrenteaftrek met een potentiële VVD-stemmer. Een PVV-aanhangster heb ik aangeraden om ook bij slecht weer te gaan stemmen. Ook de mensen die in Jesse Klaver totaal geen messias zagen, reageerden uiterst vriendelijk ondanks dat ik ongevraagd had aangebeld. Daar kan ik een voorbeeld aan nemen.

Deze stukjes automatisch per mail ontvangen? Klik hier. Of blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

21 reacties

  1. Ik dacht dat politieke partijen alleen maar in de VS deur aan deur gingen. Weer wat geleerd! Afpoeieren doe ik ook. Vooral als mensen een heel gesprek met je willen aangaan. Ik wil best doneren maar ga niets tekenen. Baas over eigen rekening (-:
    Dat je dit stukje na de verkiezingen plaatst doet er niet zoveel toe. Het is meer de gedachtegang: je hebt zelf ergens een hekel aan, doet iets voor een partij (lees: de samenleving) en leert er ook nog iets van. Win-win!
    Oranje-groet.

  2. Best grappig om dit te lezen ná de verkiezingen. In ieder geval leuk dat je dit onverwachts leuke gesprekken heeft opgeleverd. Ik vraag me af hoe de reacties waren als je voor een andere partij langs was geweest :)

  3. Leuk dat je dit gedaan hebt! Ik zou het zelf niet snel doen, omdat ik er ook niet zo van gediend ben als mensen ongevraagd bij me aanbellen om me ergens van te overtuigen. Wij hebben ook zo’n sticker bij de deurbel hangen, geen verkoop aan de deur en geen geloofsovertuigers please.

  4. Ik kreeg inderdaad zo’n “linke groene jonge” aan de deur. Bij mij gaat slechts het raam dat voor het gietijzeren rooster zit open om te iemand in zo min mogelijk tijd “af te poeieren, Ik weet heel goed zélf hoe ik iets moet doneren, ben niet geïnteresseerd in “de heer” .
    Maar de openingszin zat er goed in, bij jouw mede-groen-linkser, en mijn “dat gaat U geen fluit aan” viel dan ook niet écht in goede aarde. Klopt, Jesse valt niet écht in m’n straatje maar al was dat wél zo, ik voel me gewoon niét serieus genomen door politieke partijen die me uitsluitend kort voor de verkiezingen weten te vinden, daarna hoor of zie je als burger tijdens de héle regeringsperiode niéts meer van deze mensen. Nee wees maar blij dat je niet bij mij aan de deur was, maar dit stukje kan ik dan wel weer wél waarderen.

  5. Och ik vind het niet zo erg om er nu nog over te lezen. Meestal verdiep ik me alleen voor de verkiezingen alleen in de politiek, maar eigenlijk zou ik er meer mee bezig willen zijn.

    Wat betreft het aanbellen aan de deur, wij hebben daar zo’n stickertje voor (tegen, eigenlijk). Puur omdat ik daar zoooo slecht mee om kan gaan. Ik ben gewoon veel te aardig om iemand te vertellen dat ik niets wil geven, dus ik laat ze eerst netjes uitpraten. Totdat m’n vriend thuiskomt en ze wegstuurt ;)

  6. Ik zit er niet mee als de verhalenstroom een beetje achter loopt. Zo lange het maar een authentiek en beetje inhoudelijk is en daar voldoed dit zeker aan. Wat ik me in deze situatie wel afvraag is of je dit stukje ook geplaatst had als GL van 4 naar 3 zetels was gezakt.

    Zelf heb ik op GL gestemd, maar met het deurleuren heb ik niets. Ik heb een nee-nee-sticker en die geldt wat mij betreft ook voor mensen die op pad gaan voor goede doelen in de breedste zin des woords. Ons straatje zit in een Jehovahoofdroute en ik stuur telkens andere van hen weg met ‘Nee, dank u wel.’ En dan gaat de deur dicht. Bedelaars voor een of ander fonds krijgen zelden iets van me. Ik vind het langs de deur komen een vorm van chantage en heb al jaren terug gekozen om tijd te geven en geen geld.

    GL heb ik hier niet aan deur gehad. Wel zag ik ze bezig in Dordrecht en nam ze op de foto. Dat zagen ze en mondde uit in een aardig gesprek waarbij ik stelde dat je toch graag stemmers trekt die nadenken en hun keuze hebben bepaald op het presteren in de afgelopen 4 jaar ipv mensen op het laatste moment iets te laten doen waar ze misschien niet echt achter staan. De reclamewereld belazerd de mensen al jaren op die manier, is dat niet GL onwaardig? Dat gesprekje ging mij goed af, ik stond 5 meter hoger en zij moesten de hele tijd tegen me opkijken. Dat zal ze geleerd hebben. ;-)

    Maar ja, ik heb er wel op gestemd omdat er voor mij geen betere alternatieven waren. In Alkmaar heeft GL meer gewonnen dan in Dordrecht, dus misschien werkt dat deurleuren wel averrechts. Ik hoop dat te geloven.

  7. Voor en na de verkiezingen liep ik van deur tot deur voor GroenLinks.
    De gesprekken waren allemaal vriendelijk van toon.

    Op de markt en straat kreeg ik soms verWilderde kreten naar mijn hoofd.
    Maar dat valt ook wel weer mee.

    GroenLinkse groet,

  8. Mooi dat het dus nog wel meevalt met de medemens :-) Moet wel eerlijk toegeven dat ik aan de deur – als ik gestoord word door een vreemde die me ergens van wil overtuigen of me stroopwafels wil verkopen- niet zo heel vriendelijk ben als in het normale dagelijkse leven…

  9. hahaha ja dit is wel enige tijd terug nu, maar wat maakt dat nu uit. Het is een ervaring en die ervaringen blijven hetzelfde denk ik, het is ook anders, die uitnodigingen die wimpel ik af, gelukkig woon ik op flat, maar dat storen inderdaad, zelfs door de weeks overdag hier tegenwoordig

    x