Lidmaatschap

Zo’n economische crisis is heel aanstekelijk, zelfs als je er niets van merkt dat je minder te besteden hebt. Voor ik het wist zat ik vorig jaar alle automatische afschrijvingen op mijn bankafschriften na te lopen. Dan blijkt dat je toch een hoop overbodige abonnementen en lidmaatschappen verzamelt in een mensenleven. Ik heb flink geld bespaard door het abonnement op te zeggen van een tijdschrift dat altijd ongelezen bij het oud papier belandt. En ik brak mijn hoofd over de vraag: ‘hoelang blijf je om nostalgische redenen lid van een publieke omroep?’.

De eerste vereniging waar ik ooit lid van werd is de VPRO. Vroeger las ik religieus de brievenrubriek in de VPRO-gids. En ik kwam op zondagochtend vrijwillig vroeg mijn bed uit om de VPRO-jeugdtelevisie te kijken. Programma’s als ‘Theo en Thea’ vond ik geweldig. Na het terugkijken van wat oude fragmenten op YouTube, vroeg ik me wel af waarom mijn zussen en ik dat programma zonder enige vorm van ouderlijk toezicht mochten zien. Een kinderprogramma met prostitutie of drugs als hoofdthema vind ik achteraf bezien tamelijk choquerend. In de jaren tachtig waren we duidelijk meer vooruitstrevend en ruimdenkend dan tegenwoordig.

Natuurlijk begrijp ik best dat niet elk televisieprogramma van een publieke omroep bij mij in de smaak kan vallen. En je zult me nooit horen klagen dat ik belasting betaal voor programma’s als Ranking The Stars. Toch werd het lidmaatschapsgeld me in 2014 een beetje te gortig toen ik tot de conclusie kwam dat ik VPRO-lid ben vanwege programma’s als ‘Keek op de Week’ en ‘Kreatief met Kurk’. Beide programma’s werden begin jaren negentig voor het laatst uitgezonden. Sindsdien vond ik geen enkel VPRO-programma het kijken waard. Nou ja, op de sketch over de poeppoli uit ‘Toren C’ na dan. Eén enkel hilarisch fragment in tien jaar televisie is onvoldoende reden om jaarlijks € 12,50 te blijven betalen.

Ik had mijn lidmaatschap net opgezegd toen de VPRO ‘Zondag met Lubach’ op de buis bracht. Een geslaagde Nederlandse versie van de typisch Amerikaanse satirische latenightshows. Arjen Lubach kijkt met scherpe en studentikoze humor terug op het nieuws van de afgelopen week. Zelfs Youp van ’t Hek, die ouwe zuurpruim die alleen nog om zijn eigen grappen kan lachen, noemt het een geestig programma. Inmiddels ben ik dusdanig fan dat ik elke zondag probeer om ouderwets op tijd voor de televisie te zitten. Ik zou er bijna weer VPRO-lid voor worden.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

23 reacties

  1. Al een geluk dat we hier geen abonnement moeten betalen, het zou nogal gek zijn om daar geld aan te spenderen vermits ik zelden aan tv-kijken toekom. Door af en toe eens stil te staan bij wat je juist allemaal betaald kan je al snel wat geld besparen. Zo haalden we vroeger flessenwater in de supermarkt en dat is uiteraard een beetje gek wanneer we over de luxe beschikken dat we enkel de kraan moeten opendraaien om aan drinkwater te geraken. Dus minder kosten, geen auto nodig omdat ik geen zwaar gewicht mee moet sleuren tijdens de boodschappen, minder PMD-afval en dus ook minder containerpark-bezoekjes, … En dat allemaal door een kleine omschakeling.

  2. VPRO-gids/lidmaatschap heeft mijn abonnementen-opruiming van afgelopen jaren overleefd en ik ben ook niet van plan om het te gaan schrappen. Vind de beschrijvingen van tv-programma’s toch erg fijn om het interessantste eruit te pikken. En de columns van Esther Gerritsen vind ik erg leuk.

    1. Ik heb de gids nooit gehad omdat ik toch vrijwel altijd uitgesteld kijk. Dan is een gids niet relevant! Esther Gerritsen is inderdaad een goede schrijfster. Ik heb een boek van haar gelezen.

  3. Ben ooit op een blauwe maandag VPRO lid geweest, maar het was enkel een eenzijdige relatie, mijn geld ging die kant op en ik keek steeds minder televisie, ik voelde me niet meer betrokken bij de VPRO enkel omdat ik lid was. Uit nostalgie is er een die bij mij ook zeker meespeelde. Ik belde vroeger willekeurige nummers op de telefoon om met mijn beste theo en thea immitatie te melden dat de heer of mevrouw aan de andere kant van de lijn een leverworst had gewonnen.

    Lid worden doe ik enkel nog van zaken die mij ook actief nodig hebben en niet enkel passief.

  4. Ik vond Hertenkamp ook erg goed, begin deze eeuw, en eigenlijk elk uur VPRO dat er na kwam.
    Het gaat om de omgeving waarin ze tot stand komen.
    Ik vind 24 uur ook erg goed, en Wilfried enzovoort.

    1. 24 uur met, daar kijk ik sporadisch naar. In mijn hoofd was dat een NTR-programma. Hangt sterk af van de gast die geïnterviewd wordt. Ik vind alleen Theo Maassen lang zo sterk niet als Wilfried de JOng.

  5. Lidmaatschappen en abonnementen zijn gewoon uig de tijd. Men lokt “nieuwe klantjes” met cadeautjes en laat dat door de leden of abonnees betalen.
    Ik kijk zelden VPRO , heel toevallig vorige week wel een uitzending die over de band Racoon ging.
    Automatische incasso doe ik niet aan zolang ik het nog kan voorkomen, zolang de banken iédere automatische incasso uitvoeren zonder te controleren of ik daarvoor toestemming heb gegeven is dat me te veel opletten.

  6. Van de VPRO herinnerde ik me vooral Sjef van Oekel, De Lachende Scheerkwast, Boy Bensdorp en van Kooten en de Bie. Destijds in mijn ogen een aparte omroep omdat mijn ouders echte AVRO-mensen waren. Maar des te leuker dus om naar te kijken. Nu lid van de (Mi)KRO(gids), maar dat is omdat hun omroepblad zo’n beetje de goedkoopste is.

  7. ‘Keek op de week’ en ‘Kreatief met kurk’ waren dan ook echt de moeite waard. Ik vind de VPRO nog steeds een van de betere omroepen.
    Ik heb overigens nergens een lidmaatschap. Alles wordt al via publiek geld gesponsord.

    Die nieuwe look van je site vind ik wel leuk.