Lidl

Door mijn vrienden werd ik steeds meewariger aangekeken als ik vertelde dat ik boodschappen doe bij de Albert Heijn. Zij doen namelijk en masse de wekelijkse inkopen bij de Lidl. Uit de enthousiaste verhalen op te maken, waren zij met hun gezinnen ongeveer ingetrokken bij de Lidl. Ik voelde me een outcast met mijn AH-bonuskaartsleutelhanger.

Vanaf ongeveer 2004 was ik niet meer in de Lidl geweest. In mijn herinnering had de supermarkt een ongezellige Oost-Duitse uitstraling. De boodschappen moest je daar zelf uit grote kartonnen dozen grissen. Pallets vol pakken houdbare melk waren plompverloren ergens tegen een muur gezet. Bovendien was het altijd spannend of  je alle producten van het boodschappenlijstje kon aanschaffen. Aan dagelijkse benodigdheden, zoals een pot aardbeienjam, kon bij de Lidl een wekenlange schaarste zijn. De enige keren dat ik in de Lidl kwam, kocht ik er de weekaanbiedingen uit de reclamefolder. Meestal goedkope laptops van malafide afkomst.

Anno 2013 moest ik voor de vorm dus maar weer een keer naar de Lidl. Het is tenslotte crisis. Meteen bij binnenkomst viel me op dat de Lidl was gemoderniseerd. Je bent niet meer verplicht om een winkelwagentje te nemen, want er zijn tegenwoordig van die blauwe plastic mandjes. Ik nam er eentje mee. Er moesten toch minstens een paar aantrekkelijke producten te vinden zijn?

In het koelvak trof ik zowaar echte garnalen aan. Een hele verbetering ten opzichte van die onbestemde visfilets van vroeger, waarvan je alleen door de geur nog kon herkennen dat het van vis was gemaakt. Naast de vertrouwde, grote hompen jonge kaas, lagen er ook verfijnde blokjes Parmezaanse kaas. Zelfs bakjes hummus zaten in het Lidl-assortiment. Vroeger moest je als vegetariër tevreden zijn met een smakeloze bloemkool-kaasburger.

Niet alles bij de Lidl was veranderd. Ik was er op zaterdagmiddag om 15:00 uur. Het brood was op. Op de groente-afdeling lag er nog 1 beschimmelde paprika. En van cola tot vleeswaren, ik herkende geen enkele merknaam. Dat was ouderwets vertrouwd.

Toen ik in de buurt van de kassa kwam, was mijn winkelmandje nog leeg. De Lidl had dan een uitgebreider assortiment, met van elk product één soort. Dat ene bakje hummus vond ik nogal armoedig. De Albert Heijn heeft vier verschillende soorten hummus. Als de crisis ooit hard toeslaat in mijn huishouden, blijf ik trouw aan de Albert Heijn. Al kan ik me die duurdere producten financieel niet veroorloven, ik gun mijzelf het luxe gevoel dat er iets te kiezen valt.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

1 reactie

  1. Vanmiddag kreeg ik bij de Aldi een leuke uitleg.
    Alle schappen worden verplaatst en opnieuw ingedeeld.
    Tot nu toe was de routing volgens het Belgische systeem.
    De ombouw is op hogerhand naar het Hollandse systeem.

    Ja, in Amsterdam-ZuidOost zijn wij van alle windstreken en nationaliteiten …….

    Vrolijke vakantiegroet,