Kratfiets

Met een twee-onder-een-kapwoning, een echtgenoot & een beleggingshypotheek kwam ik een aardig eind, maar sinds gisteren ben ik een volmaakte burgertrut, want ik heb een kratfiets gekocht.

Sinds kort kan ik, vanwege een langere reisafstand, geen dagelijks fietstochtje meer maken naar mijn werk (tenzij ik bereid ben om rond middernacht al te vertrekken om rond half negen op kantoor te zijn). Daarom vatte ik het idee op om voortaan op de fiets naar de supermarkt te gaan. Het fietsen en sjouwen met zware boodschappentassen is bedoeld als alternatieve vorm van lichaamsbeweging. Mijn plan om de boodschappen fietsend te vervoeren had alleen ’n kleine complicatie. Ik slinger zonder boodschappen al breeduit over de weg en vlieg moeiteloos uit een flauwe bocht, laat staan dat ik mijn fiets kan besturen met twee volle boodschappentassen aan het stuur. Voor mijn eigen veiligheid, en die van de medeweggebruikers, zocht ik naar een betere oplossing.

Dus ging ik naar de dichtstbijzijnde vestiging van de Halfords voor een kekke gadget om mijn boodschappen te vervoeren. De Halfords kwam niet verder dan een ouderwetse fietstas. Voorzien van een dito motiefje met bloemetjes of ’n Burberry-achtig ruitje. De fietstas associeer ik met oude dametjes. Of met pokdalige pubers met een krantenwijk. Omdat ik tot geen van deze categorieën behoor, verliet ik onverrichter zake de Halfords.

Op naar de fietsenwinkel voor een grondige oplossing: een andere fiets. Al sinds ik me had voorgenomen om de boodschappen met de fiets te gaan doen, probeerde mijn vriend mij een bakfiets aan te praten. Met als voornaamste argument dat ik in zo’n bakfiets meerdere bierkratten tegelijk kan vervoeren. Gelukkig begreep hij dat dergelijke argumenten de bakfiets voor mij niets aantrekkelijker maakte. Dus wees hij mij terloops op alle hippe bebaarde volgetatoeëerde vaders die, steeds met een complete kinderschare, op een bakfiets de stad doorkruisen. Punt is dat ik geen kinderen heb. Noch een baard. Of tatoeages. En al helemaal geen trek in meerdere kratten bier. Zonder kinderen of alcoholverslaving misstaat zo’n bakfiets mij dus enkel.

Daarom heb ik gekozen voor een fiets met een zwart plastic kratje voorop. Ik zie mezelf er al boodschappen mee doen op de markt. Om daar een kratje vol biologische groente en fruit in te slaan. Zaterdag mag ik mijn kratfiets ophalen. Mocht je dan toevallig iemand tegenkomen die gelukzalig uitkijkt over een krat gevuld met stronken prei en modderige winterpenen, dat ben ik.

Blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

35 reacties

    1. Dat is het nadeel aan ZZP’er zijn: geen fiets van de zaak. Kun je het niet gewoon aftrekken van de belasting? Jij hebt toch ook zakelijk vervoer nodig? En er past een camera in zo’n krat?

  1. Ik wilde al als kind een fiets met krat, ooit eens een Franse boer gezien die er stokbrood en wijn in vervoerde. De fiets had hij zelf gebouwd. Ik ben inmiddels al jaren voorzien in de bakfiets maar heb nog wel een andere fiets voor de afstanden. Ik vervoerde een paar weken terug nog een strijkplank op die fiets. Maar misschien is dat nog iets te hoog gegrepen voor een onervaren kratfietsberijder. Wens je er veel plezier mee!

  2. Ik haal zelf alle boodschappen met de fiets. Mijn conditie gaat er niet echt door verbeteren vermits de meeste supermarkten binnen een straal van 1km liggen. Maar het is wel goed voor het milieu. Mijn fietszakken zijn superhandig (er kan echt belachelijk veel in) maar ze zien er jammer genoeg uit alsof ik ze van een gepensioneerde postbode heb overgenomen.

  3. Gewéldig, blijk ik helemaal géén burgertrut te zijn want ik heb geen kratfiets, goh…. mijn dag kan niet meer stuk natuurlijk;-)
    Ik denk dat fietstassen tóch makkelijk is maar zo’n kratje is natuurlijk meer trendy!

  4. Nou wel een handige oplossing, dan maar lekker burgertruttig toch?
    Ik houd wel een beetje van burgerlijkheid, in een bepaalde mate uiteraard. Dit kan nog net.

  5. Soms is het belangrijker dat iets praktisch is, dan het imago dat datgene je geeft. Zo doe ik mijn boodschappen te voet (woon vlakbij de supermarkt), maar als ik weet dat ik zware spullen koop, dan gaat mijn granny-style boodschappen tas op wieltjes mee. Ik ben dan altijd weer blij dat ik dan niet met twee dagen spierpijn thuiskom ;)

  6. Prijs je niet te snel rijk (-: Het is nog verdomd zwaar sturen met een volle boodschappenkrat. Misschien eerst maar een beetje oefenen als ie voor de helft gevuld is…

  7. Hahahaha ellendige bakken op de fiets die drie kwart van de fietsenrekken innemen en jij er niet meer tussen kunt, of ze alsnog naast de jouwe zo krap neer zetten dat jij er niet meer uit kunt, hahaha ~korrel zout~

    Te gek, en ga je hem dan ook versieren met bloemen straks? of vlaggetjes?

    X

    1. Nee, ik was niet van plan om mijn krat te gaan versieren. Zeker niet met bloemetjes (dan had ik wel zo’n fietstas gekocht). Die kratfietsen nemen inderdaad veel ruimte in, dat was mij inmiddels ook opgevallen…

      1. Wist je dat je ook fietstassen hebt met bijv. de Grote Meesters erop? Rembrandt, van Gogh… maar die zijn niet zo groot, als die groot genoeg waren geweest had ik er zo eentje gehad, hahaha heel kunstzinnig :D En daar zie ik je ook niet voor aan nee ;-)