Jesse

Als Nederlander vind ik het opwindend dat Donald Trump verkozen is tot president van de Verenigde Staten. Als ik het allemaal goed beschouw, en niet teveel nadenk over de kans op een derde wereldoorlog, dan is zijn uitverkiezing een prima uitkomst volgens mij. Ik vind Obama een sympathieke gast hoor, daar niet van, maar hij is saai. Met zijn politiek correcte ideeën over ziektekostenverzekeringen, klimaatveranderingen en grenscontroles. Hij speechte er bevlogen over maar het bleef altijd zo braaf.

Dat vind ik dus het prettige aan Trump: je weet nooit wat je kunt verwachten. Hij is een man die zichzelf tegen spreekt binnen 5 minuten: eerst verklaarde hij dat er de meeste bezoekers ooit waren voor zijn inauguratie als president, een paar zinnen later nuanceert hij zijn eigen woorden. Deze man, die vaker van mening wisselt dan van onderbroek, heeft de toegang tot ’s werelds grootste kernwapenarsenaal. Ik stel me soms voor wat hij binnen vijf minuten kan aanrichten met zijn opvliegende karakter. Was ik vorig jaar gestopt met het volgen van het wereldnieuws, nu lees ik elke dag de krant. Eindelijk gebeurt er weer eens wat waarvan ik de afloop onzeker vind.

Gelukkig is al die politieke opwinding overgewaaid Nederland. Al heeft die opwinding anderen redenen. Of eigenlijk maar één reden: Jesse Klaver.

Via Facebook keek ik live mee naar een verkiezingsbijeenkomst van GroenLinks. De partij spreekt liever in goed Nederlands van een ‘MeetUp’. Dat klinkt heel verfrissend maar in praktijk staat er een politicus heel lang op een podium te oreren. Jesse had goed geluisterd naar good old Obama en illustreert al zijn grote politieke ambities met persoonlijke anekdotes. Tot zover niets om opgewonden van te raken.

Maar dan Jesse. Een camera bracht hem van achteren in beeld, en zijn pantalon omspande strak zijn stevige billen. Ik verdronk bijna in zijn reebruine ogen die hoopvol de camera in keken. Door zijn zoetgevooisde stem klonk zijn plan voor een belastingstelselherziening mij als een sprookje in de oren. En op zijn hoofd stond een wilde dos haar dat even vrijzinnig leek te zijn als Jesse’s politieke ideeën. Zijn hemdsmouwen had hij alvast had opgerold, klaar om mij, ehm Nederland, aan te pakken. Het klapvee in de zaal was ook helemaal wild van hem.

Ik snelde naar de site van GroenLinks en zocht er opgewonden rond. Nergens was er een shop te bekennen met Jesse-Klaverparafernalia. Een gemiste kans.

Gerelateerd

Reageren?

39 reacties

  1. Jesse heeft een leuk kletspraatje is charmant, zeer zeker, maar ook direct een gevaar, niet alleen Jesse, maar alle mensen die heel charmant kunnen zijn, niet gezien trouwens dit keer, de liefde vond mij en ik vond de liefde, ik zie amper tv op dit moment ;-)

    X

        1. Tja, ik luister vooral naar de boodschap die de beide heren willen overbrengen. Bij Rutte werkt het niet vanwege zijn standpunten, bij Klaver komt het bij mij iets beter aan. Ik denk dat over een paar jaar iedereen Obama achtige speeches houdt, omdat hij er een kei in was om grote problemen terug te brengen tot herkenbare privé-situaties.

          1. Prblemen terug brengen tot kleinere situaties is prima. Maar hij moet ook een oplossing zien te vinden. En dat zie ik hem nog niet doen. Obama-achtige speeches zijn heel wat anders dan de man gewoon letterlijk vertalen he ;)

            1. Dan moet je toch een keer naar zo’n meetup, Daan. Daarin heb ik Jesse namelijk oplossingen horen geven. Hij staat binnenkort volgens mij in de Heineken Music Hall, vlak voor de verkiezingen. Natuurlijk kun je nog twisten over of dat de juiste oplossingen zijn (ik was het persoonlijk niet overal mee eens), maar daar mag je een uitspraak over doen in het stemhokje.

  2. Haha heerlijk beschreven! Ik had het toevallig net op skype nog met een vriendin over Trump en daarna over Jesse Klaver. Ik vroeg: wie? Ik kende hem niet eens haha, maar heb m natuurlijk meteen gegoogeld haha.