Jaloezie

Vandaag wil ik een ietwat heikele kwestie met jullie bespreken. Er zit een emotie namelijk al jarenlang onterecht in het verdomhoekje.

In de afgelopen weken sprak ik met vrienden, collega’s en familie regelmatig over mijn vriend. Hij regelde dat hij tussen zijn oude en nieuwe baan een maand vrij heeft. In die maand gaat hij alleen rondtrekken in Nieuw Zeeland. ‘Jij bent jaloers,’ verweet iemand mij toen ik vertelde over zijn reisplannen.

Ik geef het toe, ik ben lichtelijk jaloers op de wereldreis van mijn vriend. Of nee, dat is een understatement. Ik ben zwaar jaloers op hem. Maar ik ben niet van plan om me daarvoor te gaan verdedigen. Of me er schuldig over te voelen.

De personen die mij verwijten dat ik jaloers ben die hebben teveel het Psychologie Magazine gelezen. Dat blad staat namelijk bol van veroordelende artikelen over jaloezie. Eén persoon, die ik nooit meer wil zien, verwees me bovendien naar de site van Psychologie Magazine. ‘Daar vind je handige tips om van jaloezie af te komen,’ zei ze venijnig.

Inderdaad dat blad zegt dat jaloezie leidt tot ‘onderling wantrouwen’ en beweerde dat ik daardoor ‘een geestelijk wrak dreig te worden’. Toch voelde ik me geen onmens na het lezen van dat artikel. Iedereen die denkt dat mijn jaloezie ongepast is, maakt een denkfout. Daar moeten zij Psychologie Magazine nog maar eens op na slaan. Elk artikel rept namelijk over ‘jaloezie, terwijl daar weinig reden voor is’. Geloof me, ik heb alle reden om jaloers te zijn.

Misschien is het handig als ik schets hoe de komende maand er voor mij uitziet. Dagelijks sta ik ’s ochtends om half zes op. Ik sta naar mijn werk meestal in de file op de snelweg. Op mijn werk zijn de laatste maanden van het jaar het drukst. Vanwege de files ben ik ’s avonds rond zeven uur thuis. Mijn avond bestaat uit het koken van een eenpersoons maaltijd, wat huishoudelijke taken en vroeg naar bed gaan.

Nogal wiedes, dat ik jaloers ben op het vooruitzicht van mijn vriend. Hij reist af naar een land waar de lente begint, om op zonovergoten stranden te gaan surfen. En bergwandelingen te maken door de decors van de films van Lord of The Rings. Dat gun ik hem van harte, maar ik had mijzelf dat ook gegund. Het zou onmenselijk zijn als ik geen jaloezie had gevoeld.

Blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

36 reacties op “Jaloezie”

  1. Desire schreef:

    Ik begrijp je volkomen … en gewoon … het idee dat jij niet meemaakt wat hij meemaakt, om gék van te worden. Zelf maar flink wat afleiding zoeken …

  2. Jenn schreef:

    Ik ben ook jaloers op je vriend nu. Niks mis mee, het wordt pas negatief als jaloezie misgunnen wordt vind ik.

  3. RenéSmurf schreef:

    Jaloers wordt gezien als iets negatiefs, er is vast wel een positief woord voor. Jammer dat je niet mee kan. Maar fijn dat je het hem gunt.

  4. Daan Kusen schreef:

    Kijk, dat zou ik ook wel willen.

  5. lauradenkt schreef:

    Haha jeetje, wat overdreven van die mensen zeg. Inderdaad nogal logisch dat je jaloers bent.

  6. zwartraafje schreef:

    Ik maak zelf steeds een onderscheid tussen jaloezie en afgunst. Dat klinkt misschien wat gek maar volgens mij is dat niet hetzelfde. Uiteraard wil je soms graag datgene wat anderen hebben of kunnen terwijl dat bij jou niet lukt. Wanneer ik ergens een leuk verslag zie van iemands uitstap naar Londen én de massa’s boeken die ze daar hebben aangeschaft denk ik ook wel eens ‘Goh, dat zou ik zelf ook wel willen’ en daar lijkt me ook niets mis mee te zijn. Het die anderen niet gunnen lijkt me dan weer een stapje verder te gaan. Daar heb ik mezelf tot nu toe nog nooit op betrapt.

  7. Kakel schreef:

    In dit geval vind ik jaloezie een normaal verschijnsel. Wie wil nou NIET de troosteloze novembermaand in een land met aangename natuur en de zon doorbrengen. Ik zou bijna zeggen: het is ongezond als je niet jaloers bent.
    Mijn ex was ziekelijk jaloers..Controleerde mij op alles en iedereen. Dat is pas erg.
    Laat je niets wijsmaken. Als je kennissen er zoveel verstand van hebben beginnen ze maar een praktijk voor psychologie.

  8. Dennis schreef:

    Jaloezie is menselijk en hoor je ook te hebben. Mensen die dat bij zich zelf uitschakelen omdat dat “moet volgens een tijdschrift” of wat dan ook, die zijn niet wijs. Ik zou ook zwaar jaloers zijn in dit geval. Maar als het kan, en je gunt het diegene? Why not?

  9. daan schreef:

    Jaloers zijn is niets mis mee. Het voed je dromen en kan inspireren.

  10. Rietepietz schreef:

    Ook jaloezie heeft vele vormen hoor, en ik hoor hier meer iets van “benijden” dan jaloezie.. Lelijke jaloezie is meer dat je het de ander niet gunt, maar jij gunt het hem wél maar zou graag met hem mee willen, dat kan ik niet gek vinden hoor.
    Ik kreeg ooit veel commentaar omdat ik nou juist niét m’n man wilde vergezellen op een klein maandje Amerika, hij ging niet alleen en ik hou niet van reizen maar kunde hem zó zijn reis. Maar menigeen vond het egoïstisch dat ik niet meeging. Ach, zolang jij én hij er vrede mee hebben is wat iedere ander er van vindt éigenlijk volkomen onbelangrijk.

  11. Wat een fantastisch vooruitzicht! Ik wil ook! Jup, knettersjaloers!

  12. Mammalien schreef:

    Lijkt het je leuk, wat die ander doet, en gun je het die ander? Of maak je je eigen leven en mogelijk zelfs dat van die ander wat zuurder omdat je er gewoon echt niet tegen kan dat hij of zij heeft wat jij niet hebt (terwijl jij weer andere dingen hebt die hij/zij niet heeft)? Dat laatste, daar ben ik echt allergisch voor. Vind dat het een nare eigenschap.

  13. Mrs. T. schreef:

    Ach arme jij! Ik snap best dat je jaloers bent. Lijkt me volkomen terecht.

  14. inmijnhum schreef:

    Bijzonder hè? Dat mensen al zo snel klaar staan met een verklaring of vooroordeel. Jaloezie op zijn tijd is best gezond en ik ben samen met jou behoorlijk jaloers. Maar desalniettemin gun ik je vriend ontzettend veel plezier op zijn reis!

    • Paul schreef:

      Ja, het oordeel overviel mij een beetje. Ik had mijn gevoel zelf anders uitgelegd. Gelukkig heb ik mijn irritatie weer van mij af kunnen schrijven.

  15. Rob Alberts schreef:

    Ik ben samen met jou jaloers, stikjaloers.

    Wens je jou vriend ook veel plezier namens mij.

    Vriendelijke groet,

  16. Natuurlijk jaloers zijn is helemaal ok vind ik. Niks mis mee en ik denk dat het juist gezond is. Het geeft mij vaak een boost en het motiveert mij. Gaaf dat je vriend op wereldreis gaat. Ik ben jaloers ;-)

  17. iridiumnl schreef:

    Het is juist een gezonde eigenschap, niets mis mee. Tenzij het heel erg wordt natuurlijk.

  18. Irene schreef:

    Joh… wat zegt men toch ‘rare’ dingen… Inderdaad, zolang het geen misgunnen wordt, en je de ander niet in een kwaad daglicht stelt – om er zelf beter van te worden – dan is een dosis jaloezie best ‘gezond’. Punt.

  19. Sammie schreef:

    Oh ik zou in jouw schoenen ook ontzettend jaloers zijn! Heerlijk wat hij gaat doen en ik herken je file verhaal. Ik doe het ook dagelijks dat reizen van en naar het werk. Een beetje gezonde jaloezie kan geen kwaad :)

  20. kim schreef:

    En groot gelijk heb je! Ik vind het helemaal geen nare eigenschap, zolang je het iemand maar niet misgunt, denk ik. Bij mijn vriendinnengroep is het trouwens wel een vaste uitspraak hoor. *vriendin stuurt foto van een mooi strand* “Oh jaloers!”.
    Overigens heb ik ook een abonnement op Psychologie Magazine, haha.

  21. Ximaar schreef:

    Zit ook in de definitie van jalouzie. Als het echt afgunst is en het aan je vreet, dan lijkt me dat niet gezond. Maar als je iets wilt hebben dat een ander heeft, dan is 99% van de mensheid daar aan ‘schuldig’ en wakkert de reclamewereld dat juist aan. Het is ook iets dat bij kleine kinderen voor komt en later afneemt.

    Zelf hoef ik niet zo nodig naar enig land in Oceanië. In Zweden werd ik er al niet goed van dat de dorpjes zo’n eind uit elkaar liggen. Mooie groene bergachtige gebieden heb ik in Canada en Taiwan gezien, waar ik voor m’n werk was. Maar Scotland, Ierland en bijvoorbeeld Oostenrijk vind ik minstens zo mooi.

    Als het om de tijd gaat, dan is het vaak een questie van prioriteiten. Veel mensen kunnen ontslag nemen en doen wat ze willen. Daarna heb je wel een probleem met het vinden van een nieuwe baan. Naar kinderen en partner is het ook niet erg sociaal, maar er zijn mensen die met de hele meute er op uit trekken.

    • Paul schreef:

      Mijn vriend meldt dat Nieuw Zeeland op Noorwegen lijkt qua fjorden. Maar ja, een zomerse vakantie in de winter is een prima reden om toch die kant op te reizen.

  22. Aca schreef:

    Ben het helemaal met je eens.
    Eerlijk gezegd vond ik jaloezie een moeilijke, ‘lelijkere’ emotie. Toen ik ontdekte dat jaloezie mijn verborgen verlangens blootlegt, was ik alleen maar blij dat ik er naar durfde te kijken.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.