Iris

Het is een gekke tegenstelling: iedereen wil oud worden maar er jong bij blijven. ‘Age ain’t nothing but a number,’ luidt een mooi Amerikaans gezegde. Ik vind het een leugen. Een oplopende leeftijd gaat gepaard met toenemende lichamelijke gebreken. Ik kan daar over meepraten. Laatst voelde ik na een dag met verhuisdozen slepen plots mijn rug. Dat was een nieuwe levenservaring. Het baart me zorgen want als dat nu al begint, hoe ben ik er dan over 31 jaar (op een pensioengerechtigde leeftijd) aan toe?

Mijn verwachting is eigenlijk dat we ouder worden schromelijk overschatten. Kijk maar naar de dagbesteding van de meeste gepensioneerden. Misschien hebben mijn opa en oma gewoon een belabberd voorbeeld gegeven, dat kan ook. De een kreeg een hersenbloeding, de ander dementeerde. Hun laatste levensjaren kwijnden ze weg een verpleeghuis. Anderen besteden tijd aan het opvangen van kleinkinderen. Maar zonder kinderen wordt dat voor mij lastig. De wereld gaan rondreizen als gepensioneerde lijkt mij ronduit een slecht idee. Na gemiddeld drie weken neem ik geen nieuwe indrukken meer op, of ik krijg heimwee. Zonder enig idee hoe je – met de nodige lichamelijke gebreken – invulling geeft aan zo’n zee aan vrije tijd, zie ik er tegenop om ouder te worden.

Ik kreeg een ander perspectief door een documentaire op Netflix, over de 93-jarige Iris Apfel. Zij staat met een wandelstok nog volop in het leven. Haar lichaam laat het een beetje afweten maar haar persoonlijkheid is intact. Geen geranium in zicht! Iris tart alle verwachtingen die ik had van een bejaarde. Haar kledingstijl is kleurrijk, en dat combineert ze met een enorm zwart brilmontuur met joekels van jampotglazen. Ik weet dat dit vreselijk onmodieus klinkt maar gek genoeg staat het haar. Door haar extravagante kledingstijl is Iris uitgegroeid tot stijlicoon. Op hoge leeftijd staat zij in allerlei modebladen en geeft gastlessen over styling. De grootste grap vind ik dat Iris graag plastic armbanden en bizarre kettingen combineert met designerkleding. Van haar passie, het verzamelen van bijzondere kleren en accessoires, heeft zij haar levenswerk gemaakt. Je ziet haar opleven zodra ze een nieuw begeerlijk object heeft gespot.

Iets zegt me dus dat gepassioneerd verzamelen het geheim is van gelukkig oud worden. Een verzameling is nooit af dus je er eeuwig mee bezig blijven. Alleen vind ik niets de moeite van het verzamelen waard. En heb ik al helemaal geen flauw benul wat mijn passie is.

Deze stukjes automatisch per mail ontvangen? Klik hier. Of blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

17 reacties

  1. Ik heb geen moeite met oud worden. Afgelopen zaterdag vierde ik mijn 39e verjaardag. En op de één of andere manier blijven mensen me ergens tussen de 20 en 30 schatten qua leeftijd. Dus merk ik dat ‘age is nothing but a number’ echt zo is. Ik hoor dat het komt door de jeugdige uitstraling en de manier waarop ik in het leven sta. Vooral tijdens het reizen, omdat ik dan nog steeds net zo lief in dorms slaap. En alhoewel 2 jonge kinderen de meeste mensen ineens ouder maakt, oog ik daardoor blijkbaar ook jonger :). Ik hoop alleen dat mijn lichaam mijn geest kan bijbenen :). Voor de rest heb ik er niets op tegen om ouder te worden. Ik ben er juist dankbaar voor.

  2. Bijna iedereen wil oud worden, maar niemand wil oud zijn…
    Ik weet niet zo goed of ik wel oud wil worden eigenlijk. Ik ga liever jong en gezond, dan dat ik allerlei gebreken krijg en nog jaren door moet kwakkelen. Maar het kan ook anders natuurlijk, er zijn hoogbejaarde mensen die nog marathons lopen, als ik zo oud kan worden dan teken ik daarvoor hoor!

  3. Vorige week kreeg ik van een arts te horen dat mijn lendenwervels aan slijtage onderhevig zijn. ‘Dat is de leeftijd,” zei ze erachteraan. Ik werd bijna pissig! De leeftijd, huh (-:
    Ik verzamel mooie stenen. Die ik dan overal vind of laat vinden door man en kind. Daar ben ik ook goed in.
    Weet je dat ik niet eens weet of ik wel oud wil worden? Sowieso niet met gebreken…
    Warme groet

  4. De meeste mensen willen wel oud wórden ….maar niet oud zijn! Eigenlijk heb ik niet de wens om oud te worden, misschien ben ik met m’n bijna 75 zelfs al oud genoeg.
    Maar op dit moment heb ik er nog geen probleem mee en kunnen we nog aardig uit de voeten en is de verveling nog niet toegeslagen. Maar in ieder geval heb je er gewoon niet héél veel keuze in, rustig doorgaan met ademhalen dan maar!

  5. Ikbegrijp helemaal wat je bedoelt ja, ik zie veel ouderen om me heen en het is niet altijd even lollig… Verzamelen, de lol en het nut daarvan, daar verschillen man en ik hier nogal van mening over. Hm. Maar een passie hebben, wat dan ook, houd je jong. Wel handig om iets te zoeken wat je ook nog kunt blijven doen als je wat gammeler geworden bent…

  6. Volgens mij heb jij al honderden stukken eeuwigheid de wereld in geholpen. Alle columns, verhalen en ervaringen die je met ons deelt, spaar je deze niet stiekem?
    Nu weet ik wel dat je niet meer zo veel plaatst, zoals vroeger. Maar hey, je gaat nog steeds.
    Ik vind Iris ook heel tof. Gewoon doen waar je blij van wordt, kon iedereen dat maar.

    ps de link via FB deed het bij mij niet. Gelukkig krijg ik mail als je wat plaatst.