Glamping

Mijn vriend had het onzalige idee om tijdens de vakantie te gaan kamperen in Ierland. Ik voorzag een vakantie in een tamelijk troosteloze omgeving, schuilend voor de aanhoudende regen in deprimerende Ierse pubs met een grote pint Guinness voor onze neus. Mijn vriend intens gelukkig, ik verschrikkelijk chagrijnig.

We stammen allebei af van een nest van volbloed kampeerders. De zomervakanties in onze kindertijd brachten we kamperend door. Het was daarom te verwachten dat dit een innige band schept, en we als ware nomaden met een tent door Europa zouden trekken, met de zon als ons enige kompas. We hebben zeker een innige band, al kan ik niet uitleggen waarop die band precies gestoeld is. Gezamenlijk kamperen doen we namelijk zelden, ondanks een zolder die tot de nok toe gevuld is met tenten, slaapzakken, luchtbedden, haringen, hamers, gasflessen, ’n campingstelletje, thermoskannen en nog enkele andere benodigdheden voor ‘primitief’ kamperen.

Mijn vriend oppert regelmatig de mogelijkheid om te gaan kamperen. Dit brengt hij altijd subtiel ter sprake, omdat hij weet dat dit een gevoelig onderwerp voor me is. Door een opvoeding met overvloedig kamperen had ik in theorie ook een ‘happy camper’ moeten zijn. Maar ik weet precies waar het mis is gegaan. Dat was op een wilde camping ergens in Roemenië. De eerste boom – steeds hoger – op de berg waar nog geen hoopje verfrommeld toiletpapier achter lag, deed dienst als toilet. Ergens op die vermaledijde Roemeense berg, besloot ik dat ik nooit meer wilde kamperen.

Zo’n voornemen is lastig in praktijk te brengen als je verliefd wordt op iemand als mijn vriend, die erfelijk belast is met kampeergenen. Om de paar jaar stem ik er daarom mee in om te gaan kamperen. Onder de strikte voorwaarde dat ik bij aankomst eerst de hygiëne en privacy van het toiletgebouw inspecteer. Op basis daarvan beslis ik of de camping geschikt is om de tent op te zetten.

Inmiddels kent mijn vriend me goed, dus had hij een goede onderhandelingstactiek bedacht. Nadat ik Ierland had afgekeurd als kampeerbestemming, moest ik wel toestemmen om in Zweden van hut naar hut te trekken. Een kampeerfanaat noemt dat schamper ‘glamping’, een afkorting voor glamoureus kamperen, omdat er geen tent aan te pas komt. De hutjes hebben zelfs een stapelbed. Een vakantie waarin ik elke nacht verstrikt raak in een slaapzak, en ik de wastafel en het toilet deel met nog honderd anderen, voor mij is dat primitief genoeg.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

43 reacties

  1. Haha, geweldig, die berg in Roemenie ken ik ook nog.. gelukkig heeft het bij mij niet zo traumatisch gewerkt… maar nooti meer in het wild, achter een boom en je maandelijkse periode! Zonder douche!

  2. Haha ik snap ook echt wel dondersgoed dat je er niet meer aan begint ;) Ik ben ook opgegroeid met kamperen en heb ook menig horrorcamping meegemaakt maar toch doe ik het nog steeds erg graag, al was het maar vanwege het slapen in een tentje.

  3. Wij gingen vroeger ook altijd kamperen. Eerst met tent, later met vouwcaravan en uiteindelijk met caravan. Het heeft wel iets, maar niet te vaak. Laatste keer is voor mij ook al weer vier jaar terug. Elke ochtend de tent uitgebrand worden, nergens ruimte hebben voor je spullen, hopen dat hij niet spontaan lek is als het een keer regent. Brrr!

  4. 1. Je schrijft heel fijn!
    2. Ik ben ook opgevoed met kampeertripjes die uiteindelijk eindigden in een afkeer naar kamperen toe (wat afgelopen zomer genezen is toen ik kampeerde met een vriendin van mij, blijkbaar ben ik juist wel van het meer primitieve kamperen)
    3. Zweden lijkt me een prachtig land!

  5. Behoorlijk sanitair eisen kán ik me iets bij voorstellen! Héél primitief kamperen in een warm land kán z’n charme hebben maar dan “buiten de deur eten” en pefect saniair op het terrein. Maar ja, als ik dan tóch op reis moet( dat doe ik niet voor m’n lol) dan heb ik wel graag een beetje comfort!
    Die hutjes lijken me toch wel een leuke “compromis” voor jullie, het is nou eenmaal altijd een beetje schipperen als je ieder andere wensen hebt..

  6. ik heb goeie herinneringen aan kamperen, en ik hou wel van de primitieve en van alle comfort ontdane manier van reizen/verblijven.
    Maar helaas is vrouwlief er helemaal geen fan van! Zelfs zo’n hutje zou niks voor haar zijn…

    1. Festivals zijn inderdaad nog een graadje erger over het algemeen. Ik haalde mijn vriend ooit op van het station na een weekje op Wacken en heb echt alle ramen van de auto opengezet. Hij is een lieve schat, maar moest eerst onder de douche voor er een fatsoenlijke begroeting vanaf kon!

  7. Wij kampeerden vroeger ook, of ja, ik denk dat het meer glamping was. Want mijn ouders huurden een tent waar alles al op en aan zat, behalve een toilet en douche. Later huurden ze zelfs stacaravans, dus hoefden we ook de douche en het toilet niet meer te delen, maar hadden we wel de gezelligheid van een camping.

  8. Kamperen en glamping is ook niet aan mij besteed. Ik hoef echt niet naar een luxe oord met een badkamer met jacuzzi maar het minste wat er aanwezig moet zijn is een eigen toilet en douche met warm stromend water.

  9. Deze zomer heb ik weer het plan opgepakt om te gaan trekken.
    I.p.v. lopend heb ik nu het plan om dit met mijn fiets te doen.
    Campings vermijd ik.
    In de avond zoek ik gewoon een rustig plekje op.

    Het is er nog niet van gekomen, maar jouw verhaal lezend trekt het wel.
    Als het zover komt beschrijf ik het wel voor jou ….
    Vriendelijke groet,