Gaymer

Laatst reageerde ik nog lacherig op de uitbreiding van de doelgroep van het COC van LHBT naar LHBTI (en soms ook Q). ‘Het COC heeft extra minderheden nodig om zichzelf relevant te houden,’ grapte ik. Met een homohuwelijk en hetero’s die de gaypride meevieren, waan je je bijna in een wereld waar je voor niets meer de barricades op hoeft te gaan. Of je gaat je richten op luxeproblemen, zoals het eisen van gelijke rechten in de fictieve gamewereld, zoals ik ergens op Blendle las.

Tot die virtuele wereld houd ik afstand, vooral omdat ik eens tijdens het spelen van Largo Winch twee Xbox-controllers kapot heb gegooid. De gamewereld was er sindsdien blijkbaar weinig op vooruitgegaan. In de meeste videogames is het hoofdpersonage nog altijd een witte heteroseksuele man. Een groep ‘gaymers’ pleit – met succes – voor meer diversiteit in videogames. In bijvoorbeeld het Vikingspel Skyrim zijn homoseksuele relaties mogelijk. Juist de Vikingen lijken mij bij uitstek blanke heteroseksuele mannen met heteroseksuele relaties. Blijkbaar ben ik de enige met zo’n benepen hokjesgeest.

De gaymers roemen The Sims, een soort simulatie van het menselijk leven. Binnen The Sims is het homohuwelijk ingevoerd. En door een heuse ‘gender-update’ kun je zelfs als transgender door het leven gaan. Een mannelijke ‘Sim’ kan jurkjes of hoge hakken aan. Voor vrouwen zijn er lage stemmen en extra stoere loopjes. Ik vind het allemaal een tikkeltje stereotiep maar het is een begin.

De grote vraag is zo’n personage veilig over straat kan (of de zee op, in het geval van ’n Viking). Durft hij hand in hand te lopen met z’n partner? Loopt zo’n personage ook een blokje om als er in de schemering een groepje mannen ergens doelloos rondhangt, zoals LHBT’ers in het echt ook doen? Zijn er anderen met een betonschaar op zak? Zomaar wat vragen die in mij opkwamen tijdens het lezen van het krantenartikel.

Na het incident in Arnhem ben ik alerter op straat. Laatst fietste ik in het donker alleen door de stad en voelde ik me ineens onveilig. Zonder aanleiding, want in Enschede heb ik nooit geweld meegemaakt. Mijn vriend toont al jaren liever geen affectie in het openbaar. Zijn voorzichtigheid is nu ook naar mij overgeslagen. Tijdens computerspelletjes toonde ik vroeger lef omdat ik over oneindig veel levens beschikte. In de realiteit ben ik me er bewuster van dat het door één onbezonnen voorbijganger zomaar ‘game over’ kan zijn.

Dit stukje schreef ik voor Gay.nl

Deze stukjes automatisch per mail ontvangen? Klik hier. Of blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

11 reacties

  1. De laatste twee zinnen zeggen alles. Triest dat je vandaag de dag nog steeds niet samen met je vriend hand in hand mag lopen op straat. NL had altijd de mond vol over tolerantie maar die is ver te zoeken.
    Mooi blog.

  2. Ik heb het idee dat homo haat en conflicten zoals die in Arnhem weer vaker voorkomen, maar dat is puur mijn gevoel. Alsof we in Nederland weer achteruit gaan.
    Verder heb ik hetzelfde als Bente, als vrouw alleen op straat in het donker voel ik me ook niet altijd veilig en ontwijk bepaalde groepen dan.
    Games,, ik speel alleen the sims op mijn telefoon en het is me in die versie nog niet opgevallen, ik ga het eens een x proberen of 2 mannen sims kunnen trouwen :)

  3. Bah, wat is dit toch stom om te lezen, maar helaas voor velen de realiteit :(.

    Nu moet ik wel bekennen dat ik me, als vrouw, ook vaak niet veilig op straat voel (in het donker dan) en als ik een groepje jongens/mannen doelloos op straat zie hangen fiets ik ook een stukje om. Eigenlijk te belachelijk voor woorden dat niet iedereen, man, vrouw, kind, whatever, zich hier niet vrij en veilig op straat kan voelen!