Familieportret

Doodongelukkig werd ik ervan, toen ik me alleen opsloot met mijn liefdesverdriet en een zoetsappig zelfhulpboek over hoe ik onvoorwaardelijk van mezelf kon gaan houden. Toch is dat het gebruikelijke advies aan iemand die na een jarenlange relatie is gedumpt en ingeruild voor een jonger exemplaar.

Mijn onorthodoxe raad aan iedereen met liefdesverdriet: meld je direct aan op een willekeurige datingsite. Daarop word je doorgaans alleen aangesproken door heren die in jou een absolute droomman zien. Geloof me, dat geeft een enorme boost aan je zelfvertrouwen.

Eerlijk is eerlijk, mijn huidige levenspartner heb ik uiteindelijk offline leren kennen. Toch denk ik met plezier terug aan mijn wonderlijke avonturen met internetdating.

Zoals de date met een jongen die nog bij zijn moeder woonde. Op onze eerste afspraak kondigde hij aan dat samenwonen betekende dat ik bij hem en zijn moeder zou intrekken. Het was meteen onze laatste date.

Het meest denk ik terug aan Henk. Enkele maanden spraken we met elkaar af, de dates duurden tot diep in de nacht. Hij kon pas het huis uit sluipen als zijn ouders gingen slapen. Hij was opgegroeid in een klein dorp op het platteland, in een strenggelovig gezin. Met zijn vrienden schuimde hij alle zomerfeesten af, de band Normaal was er immer de hoofdattractie. Als militair werd hij regelmatig naar het buitenland uitgezonden op missie. Kortom, geen omgeving waarin hij zorgeloos zijn gevoelens kon delen.

Bij mij in bed gaf hij zich letterlijk en figuurlijk bloot. We hadden intense gesprekken over hoe hij het zijn ouders ging vertellen. Fantaseerden samen over hoe zijn vrienden of collega’s zouden reageren. Droomden van een toekomst samen.

Soms prikte hij een datum voor zijn coming-out. Ondanks mijn aanmoedigingen kwam hij die afspraak nooit na. Langzaamaan verwaterde ons contact. Vermoedelijk wilde hij mij verdere teleurstellingen besparen. Ergens vond ik dat lief van hem.

Kort daarna ontmoette ik mijn huidige vriend en verloor ik Henk uit het oog. Uit mijn hart is hij nooit verdwenen.

Altijd heb ik me afgevraagd hoe het hem is vergaan. Zoals dat met internetdating gaat, kende ik alleen zijn voornaam. Met de zoekterm ‘Henk’ vond ik vele mannen, maar nooit degene die ik zocht. Tot ik laatst op mijn tijdlijn ineens zijn gezicht herkende op een foto. Een familieportret, met zijn vriend en een iets te dikke golden retriever. Hij durfde eindelijk volkomen zichzelf te zijn.

Dit stukje schreef ik voor Gay.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

24 reacties op “Familieportret”

  1. Sheila @ beineffable.com schreef:

    Ik ben gewoon blij voor Henk en ik ken die hele man niet eens! Mooi om te zien dat hij zijn weg heeft gevonden in het leven. En ik weet zeker dat ook de ontmoeting en momenten met jou een waardevolle toevoeging was.

    Zelf heb ik alleen maar positieve ervaringen met internet daten. Een vriendin schreef zich 14 jaar geleden in (en zoveel sites had je toen nog niet) en zei dat ik het ook eens moest proberen. Dus ik voor de gein een profiel aangemaakt. Kreeg inderdaad veel reacties, maar één stak er uit. Hij was de enige met wie ik een date regelde en inmiddels zijn we 9,5 jaar getrouwd en hebben we 2 kids :). Mijn vriend (die van mijn 2e relatie) heb ik offline leren kennen overigens. Via het werk. Dus zo kan het ook nog steeds :)

  2. Desire schreef:

    Oh, dat is een heel mooi einde voor Henk! Kan me best voorstellen dat je nieuwsgierig bent naar hoe het hem vergaat … is dan toch weer een mooi iets dat ‘social media’, en over 20 jaar te gast in ‘Memories’ bij een bejaarde Antia Witzier? ;-)

  3. Daan Kusen schreef:

    De Griekse mythologie van Narcissus waarschuwt ons echter wel dat we niet te veel van onszelf moeten gaan houden.

  4. Myriam schreef:

    Wat goed dat ie toch gedurfd heeft dan

  5. lauradenkt schreef:

    Oooh wat een fijn einde :)

  6. Mylene schreef:

    Wat een mooi verhaal Paul. Ik wil op zoveel dingen reageren. Dat het mooi is hoe je elkaar soms weer vindt/tegenkomt om er vervolgens achter te komen dat de ander eindelijk zijn/haar geluk heeft gevonden. En internetdaten, ik ken het maar al te goed en zou zo een boek kunnen schrijven over de bizarre mannen. En nu ik dit zo lees, zou ik ook best een boek van jouw dates willen lezen, haha. Mooie verhalen ;)

    • Paul schreef:

      Ik heb Godzijdank niet al te veel internetdates gehad, en heb aardig snel mijn huidige vriend leren kennen… En die spannende datingverhalen, lees ik graag op jouw blog! ;-)

  7. Jenn schreef:

    Mooi geschreven, fijn dat Henk uiteindelijk toch zichzelf kon zijn!

  8. Eva schreef:

    Wat fijn dat het hem uiteindelijk gelukt is om daar zo open over te zijn :)

  9. RenéSmurf schreef:

    aha, ja, leuk stukje. Nu is het haast niet meer voor te stellen dat je mensen uit het oog kan verliezen, maar begin deze eeuw kon dat nog.

  10. Mrs. T. schreef:

    Wat fijn voor Henk. Maar wat verdrietig ook dat het vaak zo lang duurt voordat die stap gezet kan worden.

    • Paul schreef:

      Ja, absoluut. Ik hoop dat ik iets van inspiratie voor hem ben geweest, aangezien ik er van jongs af aan heel open ben geweest over mijn seksuele geaardheid.

  11. Kakel schreef:

    Een geruststellend idee dat Henk goed terecht is gekomen!

  12. Sammie schreef:

    Wat mooi dat Henk uiteindelijk zichzelf is geworden!

  13. Mammalien schreef:

    Ik ben geheel onbekend met het fenomeen dating of datingsites… maar heb ook wel eens lovers uit het verleden gegoogled. Meestal ben ik dan blij dat het niet mee door is gegaan overigens (al had ik toen liefdesverdriet). Fijn om te horen dat het met Henk kennelijk goed is afgelopen.

  14. kliefje schreef:

    Mooi dat je toch te weten bent gekomen hoe het Henk is vergaan. Ik zou daar zelf ook mee zijn blijven rondlopen :)

    • Paul schreef:

      Ah, ik ben daar dus niet de enige in… Je hebt, ondanks dat je uit elkaar bent, toch een tijd lang lief en leed gedeeld. Dat kan ik niet zomaar loslaten.

  15. rietepietz schreef:

    Eh….. Henk? Die heeft toevallig ook een plekje in mijn hart veroverd , al meer dan 50 jaar geleden. Maar uit het eind van jouw verhaal blijkt het toch over een andere Henk te gaan dan de mijne. Op zich signaleer je problemen die in elk soort relatie voor kunnen komen maar toch, een nét even andere relatie dan gemiddeld heeft toch altijd nog wat extra problemen blijkt dan maar weer. I n ieder geval stamt mijn relatie toch van (héél) ruim vóór de datingsites;-)

    • Paul schreef:

      Het betreft zeker een andere Henk! En inderdaad was mijn relatie met Henk heel anders dan gemiddeld. Gelukkig zijn we allebei goed terecht gekomen!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.