Eau de toilette

Van het zuurverdiende loon van mijn eerste betaalde baan kocht ik een auto. Na jarenlang forens te zijn geweest en met openbaar vervoer van school naar huis te hebben gereisd, was de auto voor mij een eerste levensbehoefte.

In mijn studententijd heb ik – vanwege de gratis OV-jaarkaart – veel gebruik gemaakt van de bus en de trein. Met tegenzin, want het reizen met het openbaar vervoer vond ik geen pretje. Sommige mensen houden blijkbaar van deze vorm van zelfkastijding want het aantal passagiers groeit nog jaarlijks. Je krijgt mij echt met geen stok meer in de bus of trein.

Mijn eerste auto verschafte mij een immens gevoel van vrijheid. Ik kon zomaar tot in de late uurtjes op een feestje blijven plakken. Een auto rijdt immers prima om drie uur ’s nachts. Wat van de meeste treinen niet gezegd kan worden. Wanneer je reist met het openbaar vervoer dan word je geleefd door de klok. Je moet op tijd bij de halte of het perron zijn. Helaas zijn de chauffeurs niet even punctueel. Regelmatig heb ik achter een bus aangerend die te vroeg vertrok van de halte bij mijn huis. Of ongepland te vroeg op een winderig perron gestaan vanwege een vertraging.

Vooral het comfort in de treinen hield niet over. Aan de oranje neplederen-bekleding plakte je met je zweterige billen in de zomer aan vast. Of je mocht plaatsnemen in het zweet van een voorgaande passagier. In de spits werd ik vaak gedwongen tot ongewild voetjevrijen vanwege het gebrek aan beenruimte. Terwijl je al gênant krap bil aan bil met z’n tweeën op zo’n bankje zat. Soms mocht je de reis maken in de lichaamsgeur van een onfrisse buurman. Je besprenkelt een wildvreemde niet zomaar met wat eau de toilette. Al had ik daar soms een ernstige neiging toe.

In een vlaag van nostalgische verstandsverbijstering besloot ik laatst om per trein en bus naar de tandarts in mijn oude woonplaats te reizen. Naast de route was ook de trein veranderd: stoffen bekleding op stoelen en stiltecoupés om het luisteren naar het gedreun van koptelefoons of telefoongesprekken te voorkomen.

Na een uitstekende heenreis had ik bijna mijn oordeel bijgesteld. Totdat op de terugreis de trein te laat arriveerde en de enige vrije stoel in de spits kauwgom in de bekleding had zitten. Om dat soort ongemakken te voorkomen, wil ik met mijn auto best een beetje extra opwarming van de aarde op mijn geweten hebben.

2 reacties op “Eau de toilette”

  1. kakel schreef:

    Mag ik me helemaal volledig bij Rietepietz aansluiten? Drama is de NS niet vreemd.
    En omdat wij in een gat wonen, rijdt er maar één bus per uur. Ben ik even blij met mijn autootje!

  2. rietepietz schreef:

    De NS maakt het eigenlijk alléén maar bonter, Er wás een storing , er is een storing of er kómt een storing!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.