Drugspand

In de straat waar ik woon is het meestal een saaie bedoening. Dat vind ik een voordeel want het is er heerlijk rustig wonen. Het is een gewone straat met goed onderhouden rijtjeshuizen. De bewoners vormen een aardige afspiegeling van de Nederlandse samenleving: veel gezinnen met pasgeborenen en pubers, plus enkele bejaarden. Mijn vriend en ik vormen het broodnodige buitenissige huishouden.

Zoals dat hoort in een doorsnee straat zijn de bewoners van één bepaald huis de paria’s van de buurt. Hij is een hardwerkende visboer. Zij is het soort trophy-wife die in Rachèl Hazes een stijlicoon ziet, en dus voorzien is van een kastanjebruine coupe en een dito huidskleur door overmatig zonnebankgebruik. Het gezin wordt gecompleteerd door twee opgeschoten zonen, die op hun achttiende verjaardag een lawaaiige Golf GTI met dubbele uitlaat kochten. Vanwege het beperkte aantal parkeerhavens in de straat, zorgen zij – met het gemiddelde van één auto per hoofd van het gezin – voor een acuut parkeerprobleem. Deze parkeerperikelen zorgden voor een levendig roddelcircuit. Ik probeerde me afzijdig te houden van al dat geroddel, want voor mijn fiets heb ik geen parkeerruimte nodig. Bovendien leek bonje met de buren me ook niet goed voor mijn woonplezier.

Even leken alle problemen zich spontaan op te lossen, toen de ouders verhuisden en hun huis bij ons in de straat in de verkoop zetten. Omdat een onbewoond huis slecht verkoopt, bleven de zonen in hun ouderlijk huis wonen. Vanaf het ontbreken van elke vorm van ouderlijk toezicht, blijven alle rolgordijnen (zelfs die in de huiskamer) overdag gesloten. Kort daarna gevolgd door een constante stroom van louche types op scooters die tot diep in de nacht voor de deur stoppen, schichtig naar binnen gaan en binnen vijf minuten met luid optrekken weer vertrekken. Daar lig ik dus ’s nachts wakker van. En heb dan alle tijd om doemscenario’s te bedenken over wat er in dat huis gebeurt. Gevaarlijke toestanden zoals een grootschalig XTC-laboratorium op zolder of een wietplantage in de achtertuin. En ik maak me zorgen over wat een drugspand in de straat betekent voor de waarde van ons koophuis.

Omdat ik niemand vals wil beschuldigen, ga ik de buurjongens straks onverwachts bezoeken om hen simpelweg te vragen wat ze in dat huis uitspoken. Als je niets meer van mij hoort dan hebben twee beginnende drugsbaronnen voorgoed met mij afgerekend. Neem dan alstublieft contact op met de politie.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

33 reacties

  1. Ja, als je er niet van kan slapen moet je zeker even aanbellen.
    Mij maakt het allemaal niks uit, zolang het maar niet in dit pand is.

    Ik heb dan weer andere zorgen, want een beneden buurvrouw van 87 raakt steeds meer in de war. Ze heeft wel hulp, maar toch.

  2. Misschien hebben je buurjongens gewoon een hele rare hobby? Zoals… doen alsof ze een baby zijn, zware sm-praktijken, hoelahoepen,…

    Moest ik een coole jongen zijn dan deed ik dat waarschijnlijk ook met de rolluiken naar beneden.

  3. Ik woon ook in zo’n saaie straat. Laatst was er eindelijk iets aan de hand, want er kwam een brandweerwagen, een politieauto en een politiemotor de straat inrijden met loeiende sirene’s. Echt de hele buurt rende naar buiten (ja, ik moet beschaamd toegeven; ik ook), maar uiteindelijk bleek iemand alleen maar zijn keuken in de fik te hebben gestoken.
    Maar wat jij nu aan de hand hebt is veel irritanter. Al dat vage gedoe in de straat zou mij ook niet blij maken. Hopelijk keer je wel weer terug! :)

  4. Wat kan jij toch een geweldig verhaal maken van iets wat eigenlijk helemaal niet lekker zit. Gelukkig kan ik aan de reacties aflezen dat je nog onder ons bent en dat het hopelijk snel allemaal opgelost is. Hopen dat de nieuwe aanwinst voor in de straat geen pubers meebrengen.

  5. Tja, maar hopen dat het huis snel verkocht wordt want inderdaad, dit soort zaken kán van kwaad tot erger gaan.
    Ons vorige huis hebben wij behoorlijk onder de waarde moeten verkopen omdat de gegoede middenstandsbuurt in Den Haag in de jaren 80 verloederde tot een smoezelige buurt waar regelmatig politie in de weer was met van alles tussen kraken, vecht/schietpartijen, en drugsellende.

    1. Alive and kicking, uiteindelijk heb ik hun moeder aangesproken op het drukke scooterverkeer. Ze reageerde erg ontsteld op mijn vragen daarover. Mijn inschatting is dat zij op onderzoek uitgaat voor me.

    1. Goed idee, Rob! Dat klinkt als een effectieve manier om de jongens in het gareel te brengen. Misschien valt hun handel en wandel mee hoor, en hebben ze een garnalenhandel aan huis… Ik snap dan alleen het verkeer midden in de nacht niet zo goed.

    2. Ehm, of niet en gaan ze gezellig door met deze lucratieve handel. Ze gaan zich wel hoogstwaarschijnlijk voortplanten en da’s best sneu voor de toekomstige kids. Is ook een scenario.

      Ik ben blij dat je geen Yakuza-ervaring hebt gehad, Paul ;-)
      Leuk geschreven weer!