Doelgroep

Als ik de marketeers op filmgebied moet geloven, ben ik een man gevangen in het lichaam van een vrouw in de leeftijdscategorie zestien tot en met dertig. Want ik ben namelijk dol op films die gericht zijn op die doelgroep.

De verhaallijnen in die films zijn meestal niet al te ingewikkeld, de personages zijn ronduit doorzichtig, er gloort meestal romantiek aan de horizon en er is een gegarandeerde goede afloop. ‘Wat kan een zich mens nog meer wensen,’ dacht ik. Dat bleek ‘spanning en sensatie’ te zijn toen ik vorig jaar met een vriend naar de bioscoop ging.

Die avond zat ik opeens na lang en veel aandringen van die vriend om 19:05 uur in een bioscoopzaal om naar de film ‘Mirrors’ met Kiefer Sutherland te kijken. Op de folder van de bioscoop had de film, over vreemde krachten die spiegels gebruiken om door te dringen in een huis, intrigerend geleken. ‘Stukken minder gezapig dan de film die jij wilde zien,’ verzekerde mijn vriend me nog vooraf tijdens de commercials. Eigenlijk vond ik het stiekem goed dat ik naar een ander genre film ging kijken. Met al die romantische komedies en het zoveelste kostuumdrama had ik het soms gehad.

Vanaf het begin van de film zat ik er goed in. Ik kon volop meeleven in het verhaal van een werkloze, getraumatiseerde en voormalig geheim agent die, vanwege zijn nachtmerries na een schietincident, niet meer samenwoonde met vrouw en kinderen. Ik vond het een prachtige verhaallijn die in menig soap niet zou misstaan. Tot mijn grote tevredenheid werd het nog een tikkeltje dramatischer want hij moest, om zijn gezin te kunnen onderhouden, een baan nemen als bewaker in vervallen warenhuis. Duidelijk ver beneden zijn niveau maar het gezinsleven vraagt nu eenmaal offers.

Tot zover het eerste kwartier van de film.

Over de rest van de film kan ik weinig vertellen. Ik heb voor de prijs van € 9,50 het volgende anderhalf uur voornamelijk naar de binnenkant van mijn handen gekeken en naar de gilletjes van overige bioscoopbezoekers geluisterd. Na afloop bleek die zogenaamd stoere vriend het grootste deel van de film ook te hebben weggekeken.

Aangezien ik na het zien van deze thriller voor zestienplussers absoluut niet zou kunnen slapen, heb ik die vriend gedwongen om diezelfde avond nog een film te gaan kijken. Ditmaal eentje van mijn keuze: ‘Wild Child’, voor meisjes van zes jaar en ouder, met happy end.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

2 reacties

  1. Haha heb hem daphne even voorgelezen omdat ik thuis altijd zo enthousiast vertel over jouw stukjes maar ik ben de enige die helemaal in een deuk ligt… word ik oud of houden wij gewoon van andere humor. Super geschreven weer.