Dinky

‘Hoe noem je ons? Een ‘dinky’? Nog nooit van gehoord. Is dat een scheldwoord? O, een afkorting. Voor ‘double income, no kids’. Ja, dat klopt aardig.

Wat wil je daar eigenlijk mee zeggen? Dat wij het breed laten hangen, omdat we een paar keer per maand uit eten gaan? Kijk, dat jij zelden de deur uitkomt, omdat je thuis met twee huilbaby’s zit opgescheept, daar kan ik ook niets aan doen. Nee, geen wonder dat je geen oppas kunt vinden. Iedereen bedenkt zich twee keer voordat ze bij jullie gaan oppassen voor die paar rotcenten.

Inderdaad, wij kunnen spontaan naar La Grand Bouffe voor een viergangendiner. Moet ik me daar schuldig over voelen? Trouwens, wie roept er telkens dat je er zoveel voor terugkrijgt, die kinderen. Jij toch? Zeur dan niet zo over een avondje uit. Geniet lekker van je kroost. Of van de stilte, als je hen tegen tien uur ’s avonds eindelijk in bed hebt liggen.

Hoezo zijn onze vakanties extravagant? Wat denk je dat zo’n cruise langs vijf continenten kost? Ik kan je wel vertellen dat het stukken goedkoper is dan die drie weken van jullie, op zo’n overbevolkt bungalowpark. Ja, het scheelt enorm als je buiten de schoolvakanties reist. Hou op met dat zielige gedoe. Daar had je over na moeten denken voordat je aan kinderen begon.

Dus jij vindt drie auto’s decadent? Hoezo, nergens voor nodig? In de winter kan ik toch niet met de cabrio naar het werk? En ja, natúúrlijk zit er verwarming in; zonder dak is het best frisjes als het buiten vriest. Zeg, begin je nu ook nog te zeuren over uitlaatgassen? Kijk naar jezelf, jij pakt nog de auto om een pak luiers te halen.

Trouwens, mijn Lexus van de zaak is een hybride, hoor. Overdreven? Sinds die promotie rijd ik veel meer kilometers. Ja, die overuren hebben geholpen met carrière maken. Nee, jij kunt er ook niets aan doen dat het kinderdagverblijf om zes uur sluit. Maar de Lexus rijd ik dus alleen zakelijk. Vanwege de bijtelling, hè. Vandaar dat we de stationwagon aanhouden. Ja, als een soort boodschappenwagentje. Nee, voor drie auto’s is de dubbele garage inderdaad te klein. Natuurlijk hebben we die dubbele garage nodig! De cabrio hoort droog te staan. En heb jij enig idee hoe kaal de tuin eruit zag, zonder zandbak en schommel? Die garage is niets meer dan een veredelde schutting, hoor.

Waar we dat allemaal van doen? We hebben geen kinderen die constant uit hun kleren groeien. Dan houd je flink geld over, met twee inkomens.’

Dit stukje schreef ik voor Gay.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

24 reacties op “Dinky”

  1. Marry schreef:

    Ik geloof er niets van dat een homostel wordt aangesproken op kinderloosheid en bijbehorende financiële voordelen en riante levensstijl.
    Dus: wiens frustraties gooi je er hier eigenlijk uit? Of heb je het geschreven om te provoceren?
    Het woord ‘dink’ bestond in 1981 al; let wel: zonder ‘y’ er achter. En ik was dat. (Hetero, overigens.) Niemand heeft mij ooit gevraagd of en waarom ik geen kinderen had. Omgekeerd stel ik dit soort vragen ook niet. Kwestie van goede manieren, denk ik.
    Leven en laten leven.

    • Paul schreef:

      Beste Marry, welkom hier.

      De aanleiding voor dit stukje was dat ik wel degelijk werd aangesproken op de voordelen als tweeverdieners zonder kinderen. Ik kende het woord ‘dinky’ voorheen niet eens. Er klonk afgunst in door, en dat raakte me. Dat was de aanleiding om dit stukje te schrijven. Dus ik vrees dat je hier mijn frustraties leest: het feit dat ik word aangesproken op iets waar ik weinig aan kan veranderen (namelijk mijn inkomen en uitgavenpatroon in vergelijking tot dat van een ander). En uiteraard dik ik dat een beetje aan om mijn mening luid en duidelijk over te brengen.

  2. Marc schreef:

    Nou, nooit begrepen waar mensen kinderen van kunnen betalen maar gelukkig zijn er allerhande fijne regelingen als kinderbijslag en andere vergoedingen. En carrière kunnen maken maken omdat je als kinderloze meer uren kunt maken? Ik heb er nooit wat van gemerkt. Er zou eens een onderzoek naar moeten komen: gays en promotie. Heb zelf het idee dat wanneer je niet aan de norm voldoet (man, hetero, getrouwd, kinderen, blank) je het in de corporate wereld gewoon lastiger hebt.

    • Paul schreef:

      Marc, welkom hier. Leuk dat je reageert! Ik herken het beeld dat je schetst, van gays in de corporate wereld, gelukkig niet. Mijn vriend en ik is het gelukt om behoorlijk carrière te maken. Ik was ooit zelfs in de running voor een baan met (nog) meer verantwoordelijkheid, maar daar heb ik juist zelf voor bedankt. Ik wil heel graag een baan met uitdaging, maar ik werk om te leven, en niet andersom. Binnen mijn vriendenkring staan veel gays er op vergelijkbare wijze in. Dus misschien dat de oorzaak van dat “roze plafond” bij onszelf ligt?

  3. Jenn schreef:

    Dinky, daar had ik nog nooit van gehoord. Leuk geschreven, en helemaal mee eens :)

  4. Mirjam Kakelbont schreef:

    Met wie meet je je?
    Tegen mij werd altijd gevraagd waarom ik “maar één kind” heb? ‘Ze telt voor twee,’ zei ik altijd. Ik ben helemaal niemand enige uitleg verschuldigd.
    groetjes

    • Paul schreef:

      Normaal gesproken, probeer ik me met niemand te meten. Ik voelde me na deze opmerking toch wel aangesproken. Maar ja, dat had je natuurlijk al gelezen.

  5. villasappho schreef:

    Och het moet weer een naam hebben. Nu genieten en een beetje sparen kunnen jullie het straks nog breder laten hangen en minder werken. Iedereen maakt zijn keuzes en hoewel kids als de reden des levens gezien word ben ik nog altijd blij dat ik ze niet heb. ALs ik naar de bijstandsmoeder kijk of naar die gescheiden ouders vraag ik me af of ze nog achter hun keuze staan.

    • Paul schreef:

      Ik vind kinderen geweldig! Als huishouden van twee mannen is voortplanting een ingewikkeld gebeuren. Na een oriëntatie op pleegouderschap hebben wij een bewuste keuze gemaakt om juist géén kinderen te nemen. Wij genieten van het oppassen bij anderen.

  6. Saskia schreef:

    Haha oh sommige dingen zijn zeker wel herkenbaar!

  7. rietepietz schreef:

    Tja, er zijn ongetwijfeld mensen die het zo ervaren, zowel jouw (bijna agressieve ) verdediging als de klagerige insteek die je citeert.
    Ik hoor bij geen van beiden, vond het heerlijk om kinderen te hebben , zelfs al heel jong, en was nog jong genoeg om “te gaan genieten” toen de kinderen volwassen waren. En genoten heb ik, tóen en nu, van uit eten gaan houd ik nog steeds niet en dure luxe vakanties zijn ook niet zo mijn ding. Wel fijn is dat je op onze leeftijd de minder drukke tijden kunt benutten om te wandelen in gebieden waar het soms te druk is zodat je er geen parkeerplaats kunt vinden. Maar kinderen…. heerlijk, ik geniet er nog van als de kinderen bij de school op hoek buiten spelen.

    • Paul schreef:

      Riet, uiteraard dik ik soms mijn mening een beetje aan. Dat helpt om een boodschap luid en duidelijk over te brengen. Dus neem alles niet te letterlijk ;-)

      Mijn vriend en ik werken beide hard voor ons geld, en we besteden dat ook aan fijne vormen van ontspanning. Persoonlijk begrijp ik goed dat kinderen duur zijn maar dan heb je, op een heel andere manier, evengoed een rijk leven. Wij passen geregeld op bij vrienden, mijn neefjes en nichtjes neem ik ieder jaar mee voor een leuk uitje, en kinderen verrijken je leven. Met hun mooie verhalen, pure (en soms naïeve) blik op de wereld… Dat is ook rijkdom.

  8. Sheila schreef:

    Hahaha… wat een geniaal stuk. Dan zal dat misschien de reden zijn waarom mensen verbaasd zijn te horen dat we kinderen hebben, waarvan één een baby, als we samen een motorrit maken. Want tja… dát kan toch niet? Weet je hoe gevaarlijk dat is. En dat doen jullie dan ook nog allebei tegelijk? Overigens, onze opvang sluit om 18:30. Is toch net wat meer speling ;)

    • Paul schreef:

      Dat scheelt enorm, Sheila. Toch nog kans om carrière te maken ;-)

      Ik was gewoon verbaasd over de afgunst die ik voelde na die opmerking. Volgens mij ben je als ouder met kinderen juist ook heel rijk!

  9. Mrs. T. schreef:

    Haha, leuk stukkie.

  10. Daan schreef:

    ’t Zit je nogal hoog, of niet? XD

    • Paul schreef:

      Hoi Daan, tja, ik voelde me wel aangesproken. Ik mag dan (bewust) kinderloos zijn maar betekent dat dan dat ik me dan hoor te verantwoorden over mijn uitgaven? Ik heb ook niemand om het aan na te laten dus daarom geef ik het graag uit!

  11. Schijnt dat een eerste kind zo’n €100.000 kost tot zijn/haar 18e. Ik heb er 3 op de wereld gezet met andere woorden ik had nu stinkendrijk kunnen zijn 😀

    • Paul schreef:

      Tja, je krijgt er ook veel voor terug, toch? Tenminste, ik zie als kinderloze man echt wel in dat kinderen ook veel plezier en liefde brengen.

  12. Rob Alberts schreef:

    Wat een tirade!

    Leven en laten leven is plezieriger.

    Vredelievende groet,

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.