Chocoladekruidnoot

Tot mijn verrukking ontdekte ik deze week dat de pepernoten weer onderdeel zijn van het supermarktassortiment. Dus ga ik in de komende dagen veel gemopper aanhoren over het veel te vroeg in de winkel liggen van die  pepernoten. Vooral ouders en leraren in het basisonderwijs hebben er een handje van om daarover te gaan zeuren.

Ieder kind tot een jaar of negen krijgt prompt last van ADHD bij het zien van allerlei sinterklaasstrooigoed (met daarin veel suiker zodat die koters nog meer gaan stuiteren). Al die drukte gaat dan onafgebroken door tot 6 december. Slapeloze nachten lang bladeren kinderen in de Bart-Smit-catalogus om een begeerlijk van breekbaar plastic door batterijen aangedreven stuk speelgoed zonder duidelijke functie te vinden. Bij voorkeur maakt het veel lawaai en beweegt het ongecontroleerd zodat de ouders erover kunnen struikelen, want dat is grappig.

Tegen de tijd dat het Sinterklaasjournaal op televisie komt, zijn de kinderen al zo geobsedeerd van die oude, grijze man in een lange jurk met een welhaast verdachte interesse in kleine kindertjes (‘kom jij maar even op schoot bij Sinterklaas’), dat zij over niets anders meer praten.

Heel vermoeiend, dat geef ik toe. Maar nog vermoeiender zijn ouders en leraren die daarover gaan zeuren. Op zo’n herkenbaar dreinerige toon. Je weet meteen van wie de kinderen dat hebben geleerd. ‘Je was er zelf bij toen dat kind verwerkt werd,’ denk ik bij dat soort geklaag. Met de leraren heb ik ook geen medelijden. Die hebben een 4-jarige beroepsopleiding met voortdurende praktijkstages gevolgd. Genoeg tijd om je te bedenken dat werken met kinderen misschien toch niet zo leuk is dan het vooraf leek.

Misschien komt het doordat ik zelf geen kinderen heb. Of omdat ik kinderen van oktober tot begin december stelselmatig ontloop. Aan de Sinterklaasindustrie heb ik helemaal geen hekel. Ik verheug me altijd op het verschijnen van de pepernoten in de supermarkt. Pepernoten roepen bij mij een gevoelens op van bij de houtkachel boeken lezen op gure winteravonden. Of lekker binnen ouderwets bordspelletjes spelen met vrienden en glühwein.

Door een soort innerlijk kompas kom ik daarom altijd uit bij het schap met chocoladekruidnoten, zodra de eerste zakken in de winkel liggen.  En dan belandt er zomaar zo’n kiloknaller kruidnoten in mijn winkelmandje. Gelukkig zijn die dingen heel handig. Vooral wanneer je ouders op bezoek hebt die klagen over Sinterklaasstress. Zet ’n schaaltje kruidnoten op tafel en ze vertrekken meteen. Onmisbare dingen dus dezer dagen, die kruidnoten.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.