Boekenlijst

Ondanks dat ik op school nooit slecht was in het lezen en schrijven van de Nederlandse taal, zag ik als een blok op tegen het eindexamenjaar op de middelbare school. De schoolonderzoeken van het vak Nederlands bestonden uit de onderdelen tekstverklaring en een mondeling over zes gelezen boeken die op de boekenlijst stonden. Tekstverklaring deed ik volop maar dan vooral het betekenis geven aan de cryptische songteksten van Björk, Tori Amos en grungebandjes. Het lezen was ook geen punt: ik las soms een heel magazine van cover tot achterkant uit. Helaas stonden die bladen niet op de boekenlijst.

Aan het begin van het examenjaar begon ik met het lezen van Het Bittere Kruid; van Marga Minco. Uitgekozen op het aantal pagina’s, 93 om precies te zijn, minder pagina’s dan de gemiddelde Vogue. Volgens mij heeft dat boek zijn succes voornamelijk te danken aan studenten die liever lui dan moe zijn. Volwassenen heb ik Het Bittere Kruid namelijk nooit horen aanhalen tijdens een geëngageerd gesprek over de Nederlandse literatuur. Maar misschien ligt dat meer aan mij omdat ik weinig gesprekken over de literatuur voer. Enfin, na het lezen van Tim Krabbe – Het Gouden Ei (98 pagina’s) – waren de dunne boeken zo’n beetje op.

Vakkundig heb ik de titels van de overgebleven boeken toen beoordeeld. Het mocht dan een noodzakelijk kwaad zijn om meer pagina’s te moeten doorworstelen, ik probeerde te voorkomen dat het om al te zware kost zou gaan. Eerst schrapte ik de saaie titels. Daarmee vielen de boeken van Gerard Reve en Harry Mulisch alvast af.

Een lichte voorkeur had ik voor boeken die verfilmd waren. In die tijd vrijwel altijd met Monique van de Ven in de hoofdrol. Mocht ik in tijdnood komen, kon ik altijd nog besluiten om alleen de film te kijken. Er bleven door deze selectie vooral boeken van Jan Wolkers over. Door verhalen over strikvragen over verschillen tussen het boek en de film, heb ik op het kijken van de films alleen niet durven te gokken.

Na het inleveren van de boekverslagen mocht ik het mondeling doen bij mijn bijna gepensioneerde lerares Nederlands. ‘Wat zijn de meest opvallende overeenkomsten van Brandende Liefde en Turks Fruit?’ was haar openingsvraag. Direct moest ik denken aan het vele geurineer in niet daarvoor bestemde voorwerpen zoals wasbakken en vazen. Dat en de vele rauwe sex bespreek je als puber niet met een vierenzestigjarige.

Daar zat ik dan met rooie oortjes. Precies zoals Jan Wolkers het gewild had.

Eén reactie op “Boekenlijst”

  1. rietepietz schreef:

    Gelukkig heb ik ze’f nooit nare ervaringen gehad en ik ben ook altijd zoo voorzichtig geweest geen “data” te gebruiken waar mensen “iets aan hebben”.
    Boeken lezen voor de lijst vond ik geen probleem maar een boek dat me niet boeide ging onherroepelijk dicht. Echte “literatuur” is misschien wel minder aan mij besteed, ik wil toch wel een beetje “vermaakt”worden.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.