AbFab

Of het slim was dat ik als tiener twee doorgesnoven drankorgels uitkoos als rolmodellen? Ik weet het niet. Toch waren Edina Monsoon en Patsy Stone mijn voorbeelden. In de serie Absolutely Fabulous (AbFab voor de fans) lopen Edina en Patsy namelijk tot ver in de veertig stug alle feestjes af. Met een uitgebluste huisvader thuis op de bank, zocht ik naar een meer levenslustige manier van ouder worden. AbFab gaf me inspiratie voor later: je hoeft niet lijdzaam af te wachten tot het lichamelijke verval intreed en je aan een stoma toe bent.

Als tiener kon ik de levenswijsheden uit de serie nauwelijks in praktijk brengen. Ik woonde nog bij mijn vader. Van enig uitgaansleven was geen sprake. Dat heb ik ingehaald zodra ik op kamers ging. Ik stortte me vol in het uitgaansleven. Qua recreatief drank- en drugsgebruik volgde ik het lichtende voorbeeld van mijn AbFab-heldinnen. Met als hoogtepunt dat geschokte voorbijgangers een ambulance voor mij hebben gebeld toen ik op straat een gitzwarte substantie had uitgekotst. Na het opdrinken van een fles Dropshot, vond ik dat vrij logisch.

Eenmaal een twintiger ging het opeens snel: ik kreeg een serieuze relatie, een baan en een hypotheek om af te lossen. Af en toe keek ik een losse AbFab-aflevering, wanneer het volwassen leven me teveel werd. Het bandeloze gedrag van Edina & Patsy zag ik als een uitvlucht. Ik kon het altijd nog een XTC-pilletje slikken en meeliften op het succes van anderen. Met het choqueren van collega’s met onsmakelijke grappen, die ik van AbFab had gejat, verzette ik me tegen het burgertruttenbestaan.

Sinds ik in de dertig ben ligt de dvd-box van AbFab te verstoffen op zolder. Ik ben tevreden met mijn negen-tot-vijf baan. In een kroeg voel ik mijn IQ dalen als ik te lang het gebral van dronkenlappen moet aanhoren. Van een avondje doorhalen moet ik dagenlang bijkomen. Ik ben veranderd in een plichtsgetrouw figuur. Iemand waar Edina en Patsy een pesthekel aan zouden hebben.

Dit jaar kondigde men de Absolutley Fabulous film aan, en als voormalig fan moest ik erheen. Misschien viel het kind in mij te reanimeren. De film was een slap aftreksel van de serie. Als bijna-veertiger vind ik het pijnlijk dat twee oude vrouwen jong proberen te blijven, door wanhopig achter elke trend aan te rennen.

Maar al ben je uit elkaar gegroeid, je jeugdidolen vergeef je uiteindelijk alles.

Deze stukjes automatisch per mail ontvangen? Klik hier. Of blijf op de hoogte van nieuwe stukjes via Facebook of Twitter.

Gerelateerd

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

19 reacties

  1. De film komt veel te laat na de serie, tenzij ze het echt over een andere boeg hadden gegooid was het misschien nog leuk geweest.. ik sla deze over, zeker om in de bioscoop te gaan kijken..

  2. Zo te lezen is zelfs de Saffy in jou, ondanks lang verzet tegen het burgergedrag van de single parent, duidelijk op latere leeftijd steeds meer op haar vader gaan lijken. Dat biedt hoop voor de spin-off. :-)

    1. Ik heb een voorbereiding op de film weer wat afleveringen teruggekeken. Hopeloos gedateerd (door de namedropping van inmiddels vergeten celebrity’s), maar toch nog steeds erg grappig.

  3. Oei oei oei, ik lees wel meer van dit soort berichten over de film in vergelijking tot de serie en twijfel nu heel erg of ik ‘m wel of niet ga zien. Als een van je weinige commenters die de serie wel heeft gezien: ik vond ‘m echt héérlijk met die gekke oude wijven, ik ben alleen bang dat de film dat beeld verpest :(

  4. Die serie ken ik helemaal niet.
    Maar strijdt elke puber/adolescent niet tegen de burgerlijkheid en vertrutting. Vroeger dacht ik beslist dat ik absoluut geen man, kind en vaste verblijfplaats zou hebben. Het idee alleen al! En moet je nu eens zien wat er van me terechtgekomen is (-:

  5. Ik moest even serieus nadenken AbFab? heb ik wat gemist? Gelukkig schreef je het ook een keertje voluit, nee die keek ik niet, kijk ik nog niet, dat is nu net Britse Humor die ik nooit heb begrepen, ik ben meer van Mr. Bean en Black Adder, hahahaha

    Meestal valt zoiets tegen na jaren en jaren, jammer. Gelukkig heb jij de juiste weg gevonden ondertussen, lol. Ik ben ook nooit van de drank geweest, snap ik ook niet namelijk, hahahaha of drugs. heb ik nooit begrepen, ook niet toen ik zogenaamd die leeftijd had.

    X

  6. Ha prachtig dit! Vooral dat ik die hele serie (en film) niet ken hahaha :P Maar de rest wel heel herkenbaar. Nu was ik nooit een uitgaansbeest en nog steeds niet, maar ik maakte het af en toe nog weleens laat. Nu moet ik ook een week daarvan bijkomen helaas. Maar goed als het niet elke week gebeurt mag dat de pret niet drukken haha

  7. Heerlijk, weer een blogpost te lezen van je.

    En eerlijk? Ik heb genóten van de film, er is nl. niet genoeg van dit soort humor te zien op tv en elders. Wat mij betreft, méér van dát dus. Bovendien ben ik er blij mee dat deze oude vrouwen zo hun best blijven doen jong te denken.

  8. Ik ken de serie niet maar oke, zoveel verschil zal er niet zijn met wat jonge mensen ook nu nou eenmaal doen om zich af te zetten tegen de volwassen maatschappij!
    In de mééste gevallen komt het wel goed en krijgt mijn moeder gewoon gelijk toen ze vroeger te pas en te onpas beweerde”verstand komt met de jaren” !

    1. In deze serie uit de jaren negentig was de moeder- en dochterrol omgedraaid. Dochter van 16 kocht condooms als haar moeder weer een date had. Dus de dochter was juist vroegwijs. En moeder? Die had alle hersencellen om wijsheid in op te slaan vermoedelijk weggezopen….

  9. De drank&drugs-periode heb ik sowieso gemist. Nou ja, ik dronk wel alcohol, maar meer gewoon een paar biertjes in de kroeg. En een joint is de zwaarste drug (buiten alle medicijnen die ik in mijn leven heb moeten slikken) die ik af en toe eens nam.